…albo jakby pojemność twardego dysku zależała nie od tego, co ma w środku, ale wyłącznie od powierzchni jego obudowy. Było to kompletnie nieuicyjne. czarna dziura zdawała się mówić fizyką. Jeśli chcecie wiedzieć, ile informacji można zmieścić w danym obszarze przestrzeni, nie patrzcie na objętość, patrzcie na powierzchnię. Z tego narodziła się granica Beckensteina, idea mówiąca, że istnieje maksymalna ilość informacji, jaką można upchnąć w skończonym obszarze przestrzeni. I ta ilość związana jest z powierzchnią granicy tego obszaru, a nie z jego objętością. To był pierwszy mocny sygnał, że trójwymiarowa przestrzeń może być w pewnym sensie nadmiarowa, że natura może nie potrzebuje zapisywać wszystkiego wewnątrz objętości. być może wystarczy jej powierzchnia, ale prawdziwy dramat dopiero się zaczynał. Steven Hawking pokazał, że czarne dziury nie są całkowicie czarne. Z powodów kwantowych mogą emitować promieniowanie. Bardzo powoli tracą [muzyka] energię, a w ekstremalnie długiej perspektywie mogą całkowicie wyparować. I tu pojawia się słynny paradoks [muzyka] informacyjny czarnych dziur. Wyobraź sobie,…