…dramatyczny wstęp do mrocznej powieści science fiction, ale to nasza rzeczywistość. Rzeczywistość, którą dyktuje nam współczesna astrofizyka. Gdy spoglądamy w nocne niebo, czujemy ekscytację i dumę, myśląc o nieograniczonych możliwościach ludzkiego gatunku i planetach czekających na odkrycie. Jednak prawda o naszej przyszłości jest dość klarowna. W tej dokładnie chwili tkanka przestrzeni kosmicznej rozszerza się szybciej niż światło, na stałe zamykając nas w geometrycznej klatce. Te odległe gwiazdy, które podziwiamy przez najnowocześniejsze teleskopy nie są po prostu daleko, w sensie kilometrów czy lat świetlnych, tylko na naszych oczach stają się nieosiągalnymi duchami, których ludzkość nigdy, ale to przenigdy nie dotknie. Porzućmy na chwilę romantyczne wizje, które od dekad serwuje nam popkultura i kino. Czas otwarcie i bezkompromisowo zakwestionować powszechny motyw science fiction, według którego ludzkość z czasem skolonizuje cały wszechświat, zakładając jakieś międzygalaktyczne imperia. To piękna, ale całkowicie nierealna iluzja nieskończonego zasięgu, która wyn…