…roblem, a nie jakieś tylko rozmyślanie na kanapie z palcem w ucho. Oczywiście kiedy weźmiemy tę dyskretną pociętą na kwadraty czasoprzestrzeń, zapiszemy ją matematycznie i spróbujemy zbudować na jej podstawie nową teorię grawitacji, no to wszystko zaczyna się z tego powodu bardzo szybko zamieniać w koszmar. Poważny problem polega choćby na tym, że ruch małych kwantowych cząstek w takiej dyskretnej czasoprzestrzeni zależałby od kąta, pod jakim się poruszają. Ich zachowanie różniłoby się w zależności od tego, czy ich trajektorie są równolegle umieszczone do linii tej naszej siatki, czy też nie. No a to wygenerowałoby obserwowalne konsekwencje, namacalne różnice. Różnice, których z całą pewnością w naszym wszechświecie po prostu nie obserwujemy. Tak? Jeżeli coś rusza się w danym kierunku, to nie dzieje się nic spektakularnego i dziwnego. I właśnie dlatego fizycy dawno porzucili tę drogę. W tej chwili nie ma ani jednego poważnego podejścia do grawitacji kwantowej, które bazowałoby na idei zwykłej regularnej siatki krystalicznej, tego czegoś, z czego złożona miałaby być czasoprzestrzeń. Naj…