…I ponownie brzmi to bardzo nieuicyjnie, ale z drugiej strony mamy do czynienia z bardzo nieuicyjnymi formami zakrzywienia czasoprzestrzeni. No dobra, czy to wszystko oznacza, że czarne dziury to fikcja? No absolutnie nie. I to w sensie obserwacyjnym. Nawet mamy dowody pośrednie, tak silne, że trudno je zignorować. Widzimy gwiazdy orbitujące wokół niewidocznych punktów z ogromną prędkością, jak na przykład w centrum naszej galaktyki gwiazdy S. Zobaczcie sobie jak to wygląda. Widzimy dyski akrecyjne, gaz rozgrzany do milionów stopni, który opada na coś co nie odbija światła. Rejestrujemy fale grawitacyjne, które idealnie pasują do modeli zderzających się właśnie czarnych dziur przewidzianych przez Einsteina. Mamy więc sytuację, którą można podsumować słynnym testem kaczki. Jeśli coś wygląda jak czarna dziura, zakrzywia światło jak czarna dziura, emituje fale grawitacyjne jak czarna dziura, no to nazywamy to czarną dziurą, bo nią prawdopodobnie jest. Nawet jeśli w środku dzieją się rzeczy, o których filozofom się nie śni…