Piotr Kosek
żyjący1986 ·
Piotr Kosek – polski popularyzator astronomii i astrofizyki, twórca kanału Astrofaza. Komentuje misje kosmiczne i odkrycia astronomiczne, stawiając prognozy dotyczące kolonizacji Marsa, energetyki kosmicznej i przyszłości eksploracji kosmosu.
Rozpoznawane kategorie twierdzeń
Świeżość kanału
Wspólny budżet utrzymuje to archiwum aktualne — automatycznie pobiera, transkrybuje i weryfikuje nowe filmy.
Brakuje 16 pkt do odświeżenia
Mecenasi tego kanału
Bądź pierwszym mecenasem
52 twierdzeń
| Data | Przepowiednia | Temat | Horyzont | Stanowczość | Werdykt | Pewność AI | Dowód |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 08.04.2026 |
"Lądowanie najprawdopodobniej odbędzie się w 28,29 roku. A tutaj po piętach depczą Amerykanom Chińczycy. Oni się nie chwalą tak naprawdę każdym punktem programu, tak jak Amerykanie, tylko po cichu dążą do swojego i również chcą na ten księżyc się dostać. Dlaczego? dlatego, że na Księżycu jest niewiele miejsc, gdzie potencjalnie znajduje się woda na tym biegunie południowym. A to są świetne miejsca, bo mamy tam kratery, gdzie część tych kraterów jest praktycznie cały czas osłonięta od światła słonecznego, więc od miliardów lat tak naprawdę są tam złoża lodu. Może się to wydawać dziwne, bo co to za surowiec lód, ale lód w kosmosie jest surowcem, można powiedzieć, najcenniejszym. Mamy tam tlen, mamy tam wodór, no bo jest to zamarźnięta woda, więc wydobywając ten lód możemy mieć paliwo, możemy mieć yyy tlen do oddychania, możemy mieć wodę, która też jest potrzebna, no jakby nie patrzeć do wszystkiego. Więc to jest bardzo ważne miejsce na Księżycu i takich miejsc, gdzie z jednej strony mamy właśnie ten lód w głębinie krateru, a z drugiej strony na szczycie, na brzegach tego krateru mamy takie miejsce, gdzie przez 90% czasu, czasem nawet 100% czasu mamy światło słoneczne. no to możemy tam sobie zainstalować bazę i…
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska, że lądowanie na Księżycu odbędzie się najprawdopodobniej w latach 2028-2029, jest potwierdzone przez plany zarówno amerykańskiego programu Artemis, jak i chińskiego programu eksploracji Księżyca. NASA planuje załogowe lądowanie Artemis IV na początku 2028 roku, a Artemis V na koniec 2028 roku. Chiny celują w załogowe lądowanie w 2029 lub 2030 roku. Obie agencje kosmiczne koncentrują się na biegunie południowym Księżyca ze względu na obecność lodu wodnego w stale zacienionych kraterach, który jest kluczowy dla produkcji paliwa, tlenu i wody, co również jest zgodne z twierdzeniem. Rywalizacja między USA a Chinami w tym zakresie jest również szeroko opisywana. |
| 14.06.2026 |
"Wszystko co znajduje się poza tym małym lokalnym klubem kilkudziesięciu galaktyk zostanie bezpowrotnie porwane przez potężny prąd ekspansji. Nasz dostępny kosmos skurczy się do tej jednej połączonej struktury otoczonej ze wszystkich stron przez nieskończoną, nieprzeniknioną i pustą odchłań.
"
Katastrofy
|
Katastrofy | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest w dużej mierze zgodne z przewidywaniami standardowego modelu kosmologicznego (Lambda-CDM), który opisuje przyspieszoną ekspansję wszechświata. Zgodnie z tym modelem, grawitacyjnie związane struktury, takie jak nasza Grupa Lokalna galaktyk, pozostaną spójne i ostatecznie połączą się w jedną dużą galaktykę (Droga Mleczna i Andromeda mają się połączyć za około 5 miliardów lat). Jednakże, z powodu przyspieszonej ekspansji kosmicznej napędzanej przez ciemną energię, galaktyki poza naszą Grupą Lokalną będą oddalać się z coraz większą prędkością, ostatecznie przekraczając nasz horyzont kosmologiczny i stając się niemożliwe do zaobserwowania i niedostępne. Doprowadziłoby to do przyszłości, w której nasz „dostępny kosmos” będzie faktycznie ograniczony do naszej grawitacyjnie związanej Grupy Lokalnej, otoczonej przez coraz bardziej pustą i nieobserwowalną przestrzeń. Niektóre szacunki sugerują, że galaktyki spoza Sup |
| 14.06.2026 |
"Kosmiczne promieniowanie tła, które dziś pozwala nam badać narodziny wszechświata i wielki wybuch, zostanie rozciągnięte do tego stopnia, że jego detekcja stanie się fizycznie niemożliwa. Wszelkie materialne ślady po innych galaktykach znikną.
"
Katastrofy
|
Katastrofy | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z przeważającym naukowym konsensusem dotyczącym długoterminowego losu wszechświata w modelu Lambda-CDM. Zgodnie z obecnymi przewidywaniami, przyspieszone rozszerzanie się wszechświata spowoduje, że kosmiczne promieniowanie tła (CMB) zostanie rozciągnięte do tego stopnia, że jego detekcja stanie się fizycznie niemożliwa, a jego energia zostanie rozcieńczona do znikomego poziomu. Szacuje się, że CMB stanie się technicznie niewykrywalne za około 150-200 miliardów lat, gdy jego temperatura spadnie poniżej 0,3 K, lub nawet za 100 bilionów lat dla obecnej technologii. Podobnie, światło z odległych galaktyk zostanie tak bardzo przesunięte ku czerwieni, że staną się one niewidzialne i niedetektowalne. Przewiduje się, że za około 150 miliardów lat wszystkie galaktyki poza Lokalną Supergromadą znajdą się poza horyzontem kosmologicznym, a za 2 biliony lat staną się całkowicie niewykrywalne. Ten scenariusz jest |
| 14.06.2026 |
"Z upływem setek miliardów lat kosmiczny horyzont zdarzeń będzie zbliżał się do obserwatora, który znajduje się w grupie lokalnej. Kolejne wielkie gromady galaktyk, takie jak sąsiadująca z nami gromada w pannie będą po kolei przekraczać te linie bez powrotu. Ich światło będzie bardzo słabnąć, ich przesunięcie ku czerwieni osiągnie wartości ekstremalne, aż w końcu zgasną dla naszych instrumentów na zawsze.
"
Katastrofy
|
Katastrofy | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z obecnym naukowym konsensusem dotyczącym dalekiej przyszłości wszechświata, w którym dominuje ciemna energia. Przyspieszająca ekspansja wszechświata prowadzi do istnienia kosmicznego horyzontu zdarzeń, poza którym światło odległych galaktyk nigdy nie dotrze do obserwatora. Galaktyki niezwiązane grawitacyjnie z Grupą Lokalną, w tym te z Supergromady w Pannie, będą oddalać się coraz szybciej, a ich światło ulegnie ekstremalnemu przesunięciu ku czerwieni, aż w końcu znikną z pola widzenia. Proces ten ma nastąpić w ciągu setek miliardów lat. |
| 14.06.2026 |
"Przyszli astronomowie, którzy urodzą się na planetach wokół naszych dogasających gwiazd za 100 czy 200 miliardów lat, spojrzą w nocne niebo i nie zobaczą absolutnie nic poza gwiazdami własnej galaktyki.
"
Katastrofy
|
Katastrofy | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z dominującym modelem kosmologicznym Lambda-CDM, który przewiduje przyspieszoną ekspansję Wszechświata napędzaną przez ciemną energię. Zgodnie z tym modelem, w odległej przyszłości, galaktyki spoza naszej Grupy Lokalnej oddalą się poza horyzont kosmologiczny, stając się niewidzialnymi. Szacunki naukowe wskazują, że w ciągu około 100-200 miliardów lat, obserwatorzy będą widzieć jedynie gwiazdy w obrębie własnej, połączonej galaktyki (np. powstałej z połączenia Drogi Mlecznej i Andromedy). Chociaż pojawiły się nowsze hipotezy sugerujące spowolnienie ekspansji lub Wielki Kolaps, obecny konsensus naukowy nadal wspiera scenariusz izolacji galaktycznej. |
| 10.06.2026 |
"Szacuje się, że w ciągu najbliższych kilku lat to jedno urządzenie wykryje miliony nowych nieznanych dotąd asteroid. przebije pod tym względem łączny dorobek całej ludzkości z ostatnich 200 lat. No jakby nie patrzeć, doskonałe narzędzie do mapowania zagrożeń kosmicznych, które pozwoli nam z wyprzedzeniem identyfikować obiekty, które mogą w przyszłości zagrozić Ziemi, albo po prostu uderzyć jak meteoryt czelabiński i dokonać jakichś zniszczeń.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone przez liczne źródła naukowe. Obserwatorium Very Rubin (LSST) ma odkryć miliony nowych asteroid w ciągu swojej 10-letniej misji. Oczekuje się, że już w pierwszym roku działania Rubin odkryje około miliona nieznanych asteroid, co odpowiada łącznemu dorobkowi ludzkości z ostatnich 200 lat. Obserwatorium jest również uznawane za kluczowe narzędzie do identyfikacji obiektów bliskich Ziemi (NEO) i mapowania zagrożeń kosmicznych, co pozwoli na wczesne wykrywanie potencjalnie niebezpiecznych asteroid. Wstępne dane z Rubin już doprowadziły do odkrycia ponad 11 000 nowych asteroid, co potwierdza jego potencjał. |
| 10.06.2026 |
"Narzędzie to posłuży bowiem do mapowania wielkoskalowych struktur wszechświata, badając rozmieszczenie i ewolucję miliardów galaktyk. Te gigantyczne zbiory danych mają pomóc nam w rozwikłaniu dwóch największych zagadek współczesnej fizyki. [...] natury ciemnej materii i mechanizmu działania ciemnej energii.
"
Technologia
|
Technologia | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Obserwatorium Very C. Rubin, poprzez swój program Legacy Survey of Space and Time (LSST), ma za zadanie mapować wielkoskalowe struktury wszechświata, badając rozmieszczenie i ewolucję miliardów galaktyk. Jest to jeden z czterech głównych celów naukowych obserwatorium. Zebrane dane mają pomóc w rozwikłaniu zagadek ciemnej materii i ciemnej energii, co jest również wyraźnie wskazywane jako kluczowy cel misji. Obserwatorium zostało zaprojektowane do precyzyjnego mapowania ciemnej materii za pomocą soczewkowania grawitacyjnego i badania ewolucji ciemnej energii. |
| 10.06.2026 |
"Teleskop Very Rubyn wywraca tu stolik i wprowadza próbkowanie czasowe o wysokiej częstotliwości. Skanuje te same obszary nieba w odstępach godzin i minut, dzięki czemu po raz pierwszy w historii będziemy w stanie zarejestrować zjawiska kosmiczne o ultra krótkim czasie trwania, tworząc płynny, nieprzerwany zapis zmian zachodzących na nocnym niebie.
"
Technologia
|
Technologia | Krótki horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Obserwatorium Very Rubin (dawniej LSST) zostało zaprojektowane do prowadzenia przeglądu nieba o nazwie Legacy Survey of Space and Time (LSST), który będzie skanował całe dostępne niebo co kilka nocy. Jego głównym celem jest wykrywanie zjawisk przejściowych i zmiennych, w tym tych o krótkim czasie trwania, poprzez wielokrotne obrazowanie tych samych obszarów nieba w krótkich odstępach czasu. To pozwoli na stworzenie bezprecedensowego, płynnego zapisu zmian zachodzących na nocnym niebie, co jest zgodne z opisem Koska. |
| 31.05.2026 |
"Gdybyśmy w tej sekundzie wyłączyli przestrzeń kosmiczną, twoja poranna rutyna zmieniłaby się w kompletny chaos. I nie chodzi tylko o brak sygnału w telewizorze czy niedziałającą nawigację w samochodzie. Mówimy o natychmiastowym, głębokim paraliżu globalnej logistyki, całkowitym załamaniu systemów finansowych, unieruchomieniu transportu publicznego oraz ślepocie służb ratunkowych. W ciągu zaledwie kilku sekund nasze nowoczesne społeczeństwo cofnęłoby się o całe dekady.
"
Technologia
|
Technologia | Krótki horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Liczne źródła wskazują, że współczesne społeczeństwo jest w ogromnym stopniu zależne od technologii satelitarnych, a ich nagłe wyłączenie spowodowałoby natychmiastowy i głęboki paraliż kluczowych sektorów. Globalna logistyka, w tym transport morski i lotniczy, uległaby krytycznym zakłóceniom, wpływając na łańcuchy dostaw i operacje portowe. Systemy finansowe, polegające na precyzyjnym synchronizowaniu czasu z GPS, doświadczyłyby błędów synchronizacji i destabilizacji. Transport publiczny straciłby nawigację i systemy monitorowania. Służby ratunkowe miałyby poważne problemy z dokładnością dyspozycji, nawigacją i komunikacją, co znacząco obniżyłoby ich efektywność. Skutki byłyby natychmiastowe i rozległe, co uzasadnia stwierdzenie o cofnięciu się społeczeństwa o całe dekady. |
| 22.05.2026 |
"Przyszłe detektory fal grawitacyjnych będą w stanie spojrzeć bezpośrednio przez plazmowy mur rekombinacji. Przyniosą nam one dane z czasów, gdy wszechświat miał zaledwie niewyobrażalną miniaturową część sekundy.
"
Technologia
|
Technologia | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie jest potwierdzone. Fale grawitacyjne, w przeciwieństwie do promieniowania elektromagnetycznego (takiego jak mikrofalowe promieniowanie tła), nie oddziałują silnie z materią i mogą swobodnie przenikać przez wczesny, gęsty wszechświat, w tym przez tzw. 'plazmowy mur rekombinacji'. Dzięki temu przyszłe detektory fal grawitacyjnych, takie jak planowane Einstein Telescope, Cosmic Explorer czy LISA (planowane na lata 30. XXI wieku), będą w stanie dostarczyć danych z epoki inflacji, czyli z czasów, gdy wszechświat miał zaledwie ułamki sekundy po Wielkim Wybuchu (np. 10⁻³⁶ do 10⁻³² sekundy). Jest to kluczowy cel rozwoju astronomii fal grawitacyjnych. |
| 21.05.2026 |
"Misja psycha. Po dotarciu na miejsce w sierpniu 2029 roku wejdzie na orbitę wokół asteroidy Psychę, która prawdopodobnie jest częściowym jądrem Planetozymala, budulca wczesnej planety poprzez serię orbit kołowych, które stopniowo obniżą się i i rosną wokół psychę. W sensie chodzi o to, że po prostu raz wyżej, raz niżej będzie będą schodzić coraz niżej. asteroidy, która ma około 280 km szerokości w najszerszym punkcie, będzie można mapować asteroidy i zbierać dane naukowe.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone przez dostępne informacje na temat misji NASA Psyche. Sonda ma dotrzeć na orbitę asteroidy Psyche w sierpniu 2029 roku. Misja zakłada serię orbit na różnych wysokościach (A, B, C, D), które będą stopniowo obniżane i zmieniane w celu zbierania danych naukowych. Asteroida Psyche ma około 280 km szerokości w najszerszym punkcie i jest uważana za prawdopodobne częściowe jądro planetozymala, budulca wczesnej planety. Główne cele misji to mapowanie asteroidy i zbieranie danych naukowych, co również jest zgodne z twierdzeniem. |
| 10.05.2026 |
"W korespondencji Madeceny, coś podobnego dzieje się z fizyką. To, co wewnątrz wygląda jak przestrzeń z grawitacją na granicy może być opisane jako czysto kwantowy system bez grawitacji. Było to takie wielkie aha fizyki teoretycznej, bo jeśli grawitacja w jednym opisie pojawia się, a w drugim jej nie ma, to może grawitacja nie jest fundamentalna, może jest zjawiskiem emergentnym, czyli czymś, co wyłania się z głębszych struktur kwantowych.
"
Inne
|
Inne | Długi horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z szeroko akceptowaną interpretacją korespondencji AdS/CFT (korespondencji Maldaceny) w fizyce teoretycznej. Korespondencja ta sugeruje, że teoria grawitacji w przestrzeni anty-de Sittera (AdS) jest równoważna z kwantową teorią pola bez grawitacji na jej granicy. To prowadzi do idei, że grawitacja może być zjawiskiem emergentnym, wyłaniającym się z bardziej fundamentalnych kwantowych stopni swobody, co jest kluczowym tematem w badaniach nad grawitacją kwantową. |
| 10.05.2026 |
"W modelach holograficznych splątanie może pełnić rolę nici, z których utkana jest przestrzeń. Regiony silnie splątane są w pewnym sensie blisko siebie w geometrii. Jeżeli zmniejszamy splątanie między częściami układu, odpowiadająca im przestrzeń może się rozciągać, rozdzielać, a w skrajnym przypadku nawet rozpadać na osobne fragmenty. Brzmi to jak czysta abstrakcja, no ale ma to głęboki sens. Przestrzeń może być mapą relacji informacyjnych, nie czymś pierwotnym, ale czymś, co powstaje z układu kwantowych powiązań.
"
Inne
|
Inne | Długi horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z wiodącymi hipotezami w fizyce teoretycznej, zwłaszcza w obszarze grawitacji kwantowej i zasady holograficznej. Liczne badania wskazują, że splątanie kwantowe może być fundamentalnym budulcem czasoprzestrzeni, a jej geometria może wynikać ze wzorców splątania. Koncepcja, że silnie splątane regiony są geometrycznie bliskie, a zmniejszenie splątania prowadzi do "rozciągania" lub "rozpadu" przestrzeni, jest aktywnie badana, m.in. w ramach hipotezy ER=EPR oraz prac Marka Van Raamsdonka. Przestrzeń jako emergentna "mapa relacji informacyjnych" jest kluczowym elementem tych scenariuszy. Chociaż są to teorie, a nie eksperymentalnie potwierdzone fakty, twierdzenie odzwierciedla aktualny stan zaawansowanych badań teoretycznych. |
| 10.05.2026 |
"Zasada holograficzna jest niezwykle silna w matematyce, szczególnie w kontekście tego właśnie ADS CFT. Problem w tym, że przestrzeń antydesitera nie jest dokładnie naszym wszechświatem. Nasz kosmos, z tego co wiemy, rozszerza się coraz szybciej i lepiej przypomina przestrzeń z dodatnią stałą kosmologiczną, a nie z ujemną. To bardzo ważne zastrzeżenie. Nie możemy po prostu powiedzieć Malda Cena udowodnił, że żyjemy w hologramie. Nie, to byłoby olbrzymie nadużycie.
"
Inne
|
Inne | Nieokreślony | ⬆ Wysoka | ✓ Wystąpiło | 100% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z obecnym stanem wiedzy naukowej w fizyce teoretycznej. Zasada holograficzna, a w szczególności korespondencja AdS/CFT, jest rzeczywiście potężnym narzędziem matematycznym w kontekście przestrzeni anty-de Sittera. Jednakże, nasz wszechświat, charakteryzujący się przyspieszonym rozszerzaniem i dodatnią stałą kosmologiczną, lepiej przypomina przestrzeń de Sittera, a nie przestrzeń anty-de Sittera, która ma ujemną stałą kosmologiczną. Bezpośrednie przeniesienie wniosków z AdS/CFT na nasz wszechświat i stwierdzenie, że Maldacena udowodnił, iż żyjemy w hologramie, byłoby nadużyciem i uproszczeniem, ponieważ te dwie przestrzenie mają fundamentalnie różne geometrie. Ostrzeżenie Koska jest zatem uzasadnione. |
| 24.04.2026 |
"NASA przy wsparciu swojego partnera, czyli Departamentu Energii, przygotuje gotowy łańcuch dostaw i uruchomi bazę przemysłową dla małych, niezwykle wydajnych reaktorów jądrowych. A księżycowa noc trwa, moi drodzy, blisko 14 dni. Jakby nie patrzeć, temperatury stają się wtedy zabójcze. Energia słoneczna przestaje istnieć w wielu miejscach na Księżycu przecież. I to właśnie te same reaktory, nad którymi pracujemy dzisiaj w różnych laboratoriach, zapewnią astronautom dostęp do prądu, na przykład na dnie księżycowych kraterów, jeśli zdecydujemy się też tam budować jakieś przyczółki.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | NASA, we współpracy z Departamentem Energii (DOE) i Idaho National Laboratory (INL), aktywnie pracuje nad rozwojem systemów zasilania jądrowego dla misji księżycowych i marsjańskich. W 2022 roku NASA ogłosiła wybór trzech firm do opracowania projektów reaktorów jądrowych do użytku na Księżycu, a w 2024 roku przyznała kontrakty na dalszy rozwój tych technologii. Celem jest zapewnienie stałego źródła energii podczas długich nocy księżycowych i w zacienionych obszarach, takich jak kratery. Istnieją również plany dotyczące stworzenia infrastruktury i łańcucha dostaw dla tych systemów. |
| 24.04.2026 |
"Misja Freedom nie leci na Marsa rekreacyjnie, a w gości nie idzie się oczywiście z pustymi rękami. Gdy tylko z powodzeniem dotrze do Czerwonej planety, uwolni w jej atmosferę swój główny ładunek naukowy. Ten niezwykły projekt nosi kryptonim Skyfall i składa się z zaawansowanej floty ciężkich helikopterów. Zgadza się. NASA zamierza dostarczyć na orbitę całą eskadrę zrobotyzowanych maszyn latających.
"
Technologia
|
Technologia | Krótki horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest w dużej mierze zgodne z publicznymi ogłoszeniami NASA. Misja, nazywana Space Reactor-1 (SR-1) Freedom, ma zostać wystrzelona w grudniu 2028 roku i wykorzystywać napęd jądrowo-elektryczny. Jej głównym ładunkiem naukowym jest projekt Skyfall, składający się z floty helikopterów nowej generacji, które mają badać Marsa, w tym poszukiwać miejsc lądowania dla ludzi i mapować lód wodny pod powierzchnią. |
| 15.04.2026 |
"NASA ma tutaj bardzo konkretne plany. zamierza ponownie posadzić ludzi na Księżycu w 2028 póki co roku w ramach misji Artemis 4.
"
Technologia
|
Technologia | Krótki horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | NASA planuje misję Artemis 4, która ma na celu ponowne posadzenie ludzi na Księżycu. Według wielu źródeł, w tym NASA, misja ta jest obecnie planowana na początek 2028 roku. Pierwotnie lądowanie ludzi na Księżycu miało nastąpić w ramach misji Artemis 3, ale plany zmieniono w lutym/marcu 2026 roku, przenosząc lądowanie na misję Artemis 4. |
| 08.04.2026 |
"Obecna doktryna NASA w kontekście programu Artemis zmieniła się. Zlikwidowano bazę orbitalną Gateway. Części z tej bazy mają posłużyć do budowania przyczółka NASA na powierzchni Księżyca jeszcze pod koniec tej dekady, czyli 2029 30. No wtedy zaplanowane oczywiście to jest, więc opóźnienia też mogą być, ale wtedy jest już zaplanowane, wpisane do budżetu klepnięte tak naprawdę rozpoczęcie budowania jakiegoś małego posterunku, habitatu dosłownie, ale po to, żeby już tę flagę wbić i pewnie rościć sobie prawa do jakichś terytoriów.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | NASA faktycznie zmieniła doktrynę programu Artemis, odsuwając na bok bazę orbitalną Gateway. Wiele źródeł z marca i kwietnia 2026 roku potwierdza, że Gateway zostało "skutecznie anulowane" lub "wstrzymane", a jego finansowanie i sprzęt są przekierowywane na rozwój stałej obecności na powierzchni Księżyca. NASA planuje wykorzystać wybrane technologie Gateway do budowy infrastruktury bazy księżycowej. Budowa przyczółka na powierzchni Księżyca, z początkowymi elementami bazy, jest planowana na lata 2029-2030, co jest częścią drugiej fazy rozwoju bazy księżycowej. Cel ustanowienia obecności i wzmocnienia pozycji lidera w kosmosie jest również potwierdzony, a wzmianka o "znacznikach terytorialnych" wskazuje na świadomość kwestii terytorialnych. |
| 01.04.2026 |
"W zależności od dnia, w którym rakieta wystartuje, misja Artemis 2 ma szansę pobić dotychczasowy absolutny rekord odległości ustanowiony w kwietniu 1970 roku przez legendarną załogę Apollo 13, a wynoszący ponad 400171 km od Ziemi.
"
Technologia
|
Technologia | Krótki horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska zostało potwierdzone. Misja Artemis 2 wystartowała 1 kwietnia 2026 roku i 6 kwietnia 2026 roku pobiła rekord odległości od Ziemi ustanowiony przez Apollo 13. Apollo 13 osiągnęło maksymalną odległość 400 171 km (248 655 mil) od Ziemi. Artemis 2 osiągnęła maksymalną odległość 406 771 km (252 756 mil) lub 406 773 km (252 757 mil) lub 406 777 km (252 760 mil) od Ziemi, w zależności od źródła, co przekroczyło rekord Apollo 13 o ponad 4000 km. Twierdzenie, że zależało to od dnia startu, jest również zgodne z informacjami o dostępnych oknach startowych i wpływie trajektorii na osiąganą odległość. |
| 04.03.2026 |
"Gdy proces ten rozpocznie się w słońcu, jego promień z obecnych 700 000 km wzrośnie do 300 milionów km. Gwiazda urośnie na tyle, by całkowicie pochłonąć Merkurego, Wenus i prawdopodobnie również Ziemię. Transformacja ta dotyczy gwiazd o masie od około 0,8 do ośmiu mas słońca.
"
Inne
|
Inne | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z obecną wiedzą naukową na temat ewolucji Słońca. Naukowcy przewidują, że za około 5-7.6 miliarda lat Słońce stanie się czerwonym olbrzymem. Jego promień wzrośnie ponad 200-krotnie, osiągając nawet 1-2 jednostki astronomiczne (około 150-300 milionów km), co doprowadzi do pochłonięcia Merkurego, Wenus i prawdopodobnie Ziemi. Transformacja ta dotyczy gwiazd o masie od około 0,3-0,8 do 8 mas Słońca, co obejmuje naszą gwiazdę. |
| 03.03.2026 |
"Więc z jednej strony, no pewnie dość prowo, misja Artemis 3 zostanie m zmieniona, to znaczy nie będzie już misją lądowania ludzi na Księżycu, ale będzie miała się odbyć w 2027 roku, jak do niedawna jeszcze zapowiadano. I do 2027 roku mają odbyć się starty na niską orbitę, a właściwie start na niską orbitę okołoziemską kapsuły Orion zatkniętej na szczycie właśnie rakiety SLS. I będą prowadzone próby dokowania Oriona do właśnie, no miejmy nadzieję, dwóch lądowników, czyli lądownika Blue Origin i lądownika firmy SpaceX, czyli Starshipa w wersji HLS, czyli Human Landing System.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | NASA oficjalnie zmieniła profil misji Artemis 3 z lądowania na Księżycu na lot demonstracyjny na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO), co ogłoszono pod koniec lutego/na początku marca 2026 roku. Misja planowana jest na 2027 rok i ma obejmować start kapsuły Orion na rakiecie SLS oraz testy zbliżania i dokowania z komercyjnymi lądownikami Blue Origin (Blue Moon) i SpaceX (Starship HLS) w LEO. |
| 03.03.2026 |
"Noemis 2 wciąż nie wystartowało i teraz najprawdopodobniej przez problemy z wyciekiem Helu w rakiecie w drugim stopniu będzie opóźniony do kwietnia ten start. Miejmy nadzieję, że wtedy się odbędzie. Ale samo lądowanie na Księżycu również zostanie opóźnione właśnie do 2028 roku. A teraz ja mówię to tutaj, że być może nawet i później. Nie będzie dobrze, jeżeli to się wydarzy w tej dekadzie.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Piotr Kosek przewidział, że start misji Artemis 2 zostanie opóźniony do kwietnia z powodu problemów z wyciekiem helu w drugim stopniu rakiety. Misja Artemis 2 faktycznie wystartowała 1 kwietnia 2026 roku. Opóźnienie to było spowodowane problemami z przepływem helu w górnym stopniu rakiety, które wymagały napraw i przesunęły okno startowe z marca na kwiecień 2026 roku. Kosek przewidział również, że lądowanie na Księżycu (misja Artemis III, a obecnie Artemis IV) zostanie opóźnione do 2028 roku. NASA faktycznie zrewidowała plany, przesuwając pierwsze załogowe lądowanie na Księżycu na misję Artemis IV, planowaną na początek 2028 roku, podczas gdy Artemis III (2027) będzie misją testową na orbicie okołoziemskiej. Dodatkowo, raport Biura Inspektora Generalnego NASA z kwietnia 2026 roku wskazuje, że opóźnienia w rozwoju skafandrów kosmicznych mogą przesunąć lądowanie na Księżycu nawet do 2031 roku, co wspiera bardziej spekulatywną część twierd |
| 14.06.2026 |
"Obiekty te są ze sobą powiązane grawitacyjnie tak bardzo, że globalna ekspansja wszechświata nie jest w stanie ich rozdzielić. Wręcz przeciwnie, Droga Mleczna i Andromeda pędzą obecnie naprzeciw siebie i być może za kilka miliardów lat zderzą się inicjując spektakularny taniec, który zakończy się powstaniem jednej gigantycznej eliptycznej megagalaktyki.
"
Katastrofy
|
Katastrofy | Długi horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie jest zgodne z aktualną wiedzą astronomiczną. Obiekty w Grupie Lokalnej, w tym Droga Mleczna i Andromeda, są ze sobą silnie powiązane grawitacyjnie, co sprawia, że ekspansja wszechświata nie jest w stanie ich rozdzielić. Obie galaktyki faktycznie pędzą ku sobie. Symulacje przewidują ich zderzenie za kilka miliardów lat (wcześniej szacowano na około 4-5 miliardów lat, nowsze badania wskazują na około 50% szans w ciągu 10 miliardów lat). W wyniku tego zderzenia ma powstać jedna gigantyczna galaktyka eliptyczna, często nazywana Milkomedą. |
| 10.06.2026 |
"Dzięki otwartości danych z tego czyli teleskopu amatorzy z całego świata będą mogli realnie wpłynąć na odkrywanie nowych planetoid, na odkrywanie nowych supernowych albo jakichś nietypowych układów gwiezdnych, których komputery mogły nie zauważyć i mogły je pominąć.
"
Społeczeństwo
|
Społeczeństwo | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Obserwatorium Very C. Rubin aktywnie promuje otwarty dostęp do danych i zaangażowanie astronomów amatorów poprzez projekty Citizen Science, takie jak "Rubin Comet Catchers". Polityka danych Obserwatorium Rubin przewiduje publiczny dostęp do alertów i danych po dwuletnim okresie własnościowym. Celem tych inicjatyw jest umożliwienie publiczności, w tym amatorom, udziału w odkrywaniu nowych planetoid (np. komet i aktywnych asteroid), supernowych i nietypowych układów gwiezdnych, co jest zgodne z twierdzeniem, że ludzki wkład może wychwycić to, co komputery mogłyby pominąć. |
| 19.05.2026 |
"NASA stara się o zbudowanie, wystrzelenie tego statku kosmicznego przed końcem kolejnego okna startowego na Marsa, przypadającego na koniec 2028 roku.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | NASA ma plany dotyczące co najmniej dwóch misji na Marsa z datą startu w 2028 roku, co potwierdza twierdzenie, że agencja stara się zbudować i wystrzelić statek kosmiczny przed końcem okna startowego na Marsa w 2028 roku. Jedną z nich jest misja Space Reactor-1 (SR-1) Freedom, nuklearny statek kosmiczny, który ma wystartować w grudniu 2028 roku i dostarczyć helikoptery Skyfall na Marsa. Dodatkowo, NASA ogłosiła partnerstwo z Relativity Space w celu wystrzelenia zestawu instrumentów Aeolus do badania atmosfery Marsa również w 2028 roku. |
| 14.05.2026 |
"W każdym razie 14 maja mamy, 14 maja nic nie mamy. 17,1 odległości Ziemia Księżyc oraz siedem odległości Ziemia Księżyc. Natomiast niedługo przeleci blisko Ziemi dosyć ciekawa asteroida w odległości zaledwie 90 000 km od powierzchni naszej planety, a więc 1/3, 1/4 nawet czasami tego co odległość Ziemi od Księżyca. Więc mam nadzieję, że wtedy akurat będzie Astrokawa.
"
Inne
|
Inne | Krótki horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska zostało potwierdzone. Asteroida o nazwie 2026 JH2 faktycznie przeleciała blisko Ziemi 18 maja 2026 roku. Jej najbliższe zbliżenie nastąpiło w odległości około 90 000 km (lub 91 000 km, 95 000 km) od powierzchni naszej planety. Odpowiada to około jednej czwartej średniej odległości Ziemi od Księżyca. Asteroida została odkryta 10 maja 2026 roku. Wiele źródeł informowało o tym wydarzeniu, a nawet organizowano transmisje na żywo z przelotu. |
| 10.05.2026 |
"Rozwiązanie, które zaproponowali między innymi Gerard Huf i Leonard Saskind było radalne. Być może informacja o tym, co wpada do czarnej dziury nie jest przechowywana w jej wnętrzu w taki sposób, jak sobie wyobrażamy. Być może zostaje zakodowana na horyzoncie zdarzeń, na powierzchni czarnej dziury.
"
Inne
|
Inne | Długi horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska dokładnie opisuje zasadę holograficzną, proponowane rozwiązanie paradoksu informacyjnego czarnych dziur, za którym stoją Gerard 't Hooft i Leonard Susskind. Zgodnie z tą zasadą, informacja o materii wpadającej do czarnej dziury nie jest tracona, lecz zostaje zakodowana na jej dwuwymiarowym horyzoncie zdarzeń, co sprawia, że czarna dziura działa jak hologram. Koncepcja ta jest szeroko uznawana i dyskutowana w fizyce teoretycznej jako wiodący kandydat do rozwiązania paradoksu. |
| 10.05.2026 |
"Zasada holograficzna nie dowodzi, że świadomość tworzy wszechświat. Nie dowodzi, że myślami zmieniamy rzeczywistość, ani że kosmos jest jakiegoś rodzaju wielkim umysłem. To są naprawdę ciężkie nadużycia, ale zmienia kontekst, w którym myślimy o sobie.
"
Inne
|
Inne | Nieokreślony | ⬆ Wysoka | ✓ Wystąpiło | 100% | Piotr Kosek ostrzega, że zasada holograficzna nie dowodzi, iż świadomość tworzy wszechświat, myślami zmieniamy rzeczywistość, ani że kosmos jest wielkim umysłem. Badania internetowe potwierdzają, że choć zasada holograficzna jest poważną koncepcją naukową dotyczącą kodowania informacji w niższych wymiarach, to istnieją liczne spekulatywne i filozoficzne interpretacje, które łączą ją z "uniwersalną świadomością", tworzeniem rzeczywistości przez świadomość lub wpływem myśli na stany kwantowe. Te rozszerzone interpretacje są często przedstawiane jako hipotezy, a nie udowodnione konsekwencje zasady holograficznej w głównym nurcie nauki. Zatem ostrzeżenie Koseka przed nadużyciami w interpretacji jest trafne, ponieważ takie nadinterpretacje są obecne w dyskursie publicznym. |
| 30.04.2026 |
"Jeśli spróbujecie go wyrwać z objęć jego towarzyszy, używając do tego na przykład właśnie ogromnej energii, natura zrobi coś niesamowitego. Zamiast pozwolić wam na izolację kwarka, energia, którą włożyliście w rozciąganie tej struny, stanie się tak wielka, że struna po prostu pęknie, a w miejscu pęknięcia energia zamieni się w nową parę cząstka, antycząstka.
"
Technologia
|
Technologia | Nieokreślony | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z aktualnym stanem wiedzy w fizyce cząstek elementarnych, w szczególności z zasadą uwięzienia kwarków (color confinement) w chromodynamice kwantowej (QCD). Kiedy próbuje się rozdzielić kwarki, siła oddziaływania silnego między nimi rośnie wraz z odległością, tworząc tzw. strunę gluonową. Energia zgromadzona w tej strunie staje się tak duża, że zamiast izolacji kwarka, dochodzi do jej pęknięcia. W wyniku tego pęknięcia energia zamienia się w nową parę kwark-antykwark, które natychmiast łączą się z istniejącymi kwarkami, tworząc nowe hadrony (mezony lub bariony), co uniemożliwia obserwację swobodnych kwarków. Zjawisko to jest dobrze udokumentowane eksperymentalnie i teoretycznie. |
| 19.04.2026 |
"w momencie, gdy będzie dostatecznie silne pole magnetyczne, ale dostatecznie silne, będzie oddziaływać z tym polem magnetycznym na zasadzie odpychania.
"
Inne
|
Inne | Nieokreślony | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Woda, będąc substancją diamagnetyczną, jest odpychana przez silne pole magnetyczne. Zjawisko to jest dobrze udokumentowane i wykorzystywane m.in. w lewitacji magnetycznej obiektów zawierających wodę, takich jak żaby czy truskawki, w polach o natężeniu rzędu kilkunastu tesli. Komórki organizmów żywych składają się w dużej mierze z wody, co oznacza, że również one będą wykazywać diamagnetyzm i oddziaływać z silnym polem magnetycznym na zasadzie odpychania. |
| 26.03.2026 |
"Prywatna firma wyląduje na astroidzie Apofice podczas jej przelotu blisko Ziemi. Moi drodzy, dwa lądowniki należące do prywatnej amerykańskiej firmy będą częścią floty, która w 2029 roku, to jest już niedługo w ogóle, nie, to jest już szósty się kończy już właściwie 2026 już się kończy, bo jest już marzec.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie, że prywatna amerykańska firma wyląduje dwoma lądownikami na asteroidzie Apofis w 2029 roku, jest potwierdzone. Amerykańska firma ExLabs ogłosiła plany misji ApophisExL, która ma na celu spotkanie z asteroidą Apofis w 2029 roku i rozmieszczenie dwóch lądowników. Lądowniki te są rozwijane we współpracy z japońskim Chiba Institute of Technology. Misja ExLabs jest częścią szerszych międzynarodowych wysiłków badawczych dotyczących Apofis, co odpowiada opisowi 'floty'. |
| 20.03.2026 |
"Okazało się, że stosunek skał do wody we wnętrzu Urana może wynosić od zaledwie c aż niemal do czterech. Mówiąc wprost, Uran może być planetą zbudowaną niemal w całości ze skał.
"
Inne
|
Inne | Nieokreślony | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 100% | Nowe modele wnętrza Urana, opracowane przez naukowców z Uniwersytetu w Zurychu (Luca Morf i Ravit Helled) i opublikowane pod koniec 2025 oraz na początku 2026 roku, sugerują, że stosunek skał do wody we wnętrzu Urana może wynosić od 0,04 do 3,92. Badania te podważają tradycyjną klasyfikację Urana jako "lodowego olbrzyma", wskazując, że może on być planetą zdominowaną przez skały. To bezpośrednio potwierdza twierdzenie, że Uran może być zbudowany niemal w całości ze skał, a stosunek skał do wody może wynosić niemal cztery. |
| 20.03.2026 |
"Układ planet na początku przyszłej dekady ustawi Jowisza w idealnej pozycji, żeby skrócić sądą podróż na Urana o całe lata.
"
Inne
|
Inne | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie, że układ planet na początku przyszłej dekady ustawi Jowisza w idealnej pozycji, aby skrócić podróż sondy na Urana o całe lata, jest potwierdzone. NASA planuje misję Uranus Orbiter and Probe (UOP) z optymalnymi oknami startowymi w latach 2031-2032. Wykorzystanie asysty grawitacyjnej Jowisza w tym okresie jest kluczowe dla skrócenia czasu podróży do Urana z potencjalnie dziesięcioleci do około 13-13,4 lat. Bez tego manewru podróż byłaby znacznie dłuższa lub wymagałaby niemożliwej ilości paliwa. |
| 12.03.2026 |
"Tutaj też jest ważne w kontekście czy i Atlas wykształcenie tej skorupy, dzięki czemu nie wytracała masy. A ta kometa, bo normalnie gdyby leciała sobie i była takim nieodsłoniętym lodem, no to powinna nawet nie do końca dolecieć do naszego układu słonecznego, jeżeli dobrze szacujemy jej wiek oczywiście, ponieważ już by wyparowała mimo wszystko, nawet poprzez przebywanie właśnie w tym ośrodku międzygwiazdowym. Natomiast moi drodzy, dzięki temu, że ta skorupa była i ona dużo mniej penetrowalna jest przez promieniowanie, no to mogła sobie podróżować bezpiecznie właśnie i dolecieć do układu słonecznego. No taka jest hipoteza. Oczywiście nie wiemy na 100% czy dzięki temu i taki mechanizm tutaj zadziałał, ale ten wydaje się najbardziej sensowny, no bo wiemy, że takie skorupy się wytwarzają i są obecne.
"
Technologia
|
Technologia | Nieokreślony | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska, że kometa 3I/ATLAS posiadała ochronną skorupę, która zapobiegła jej wyparowaniu w przestrzeni międzygwiezdnej i umożliwiła dotarcie do Układu Słonecznego, jest silnie wspierane przez aktualne badania naukowe. Obserwacje Teleskopu Jamesa Webba i innych instrumentów wskazują, że 3I/ATLAS ma zewnętrzną warstwę materiału zmienionego przez galaktyczne promienie kosmiczne przez miliardy lat. Ta „utwardzona radiacyjnie organiczna skorupa”, szacowana na 15-20 metrów grubości, jest uważana za izolującą pierwotny lód komety, zapobiegając jego całkowitej sublimacji w ośrodku międzygwiezdnym. Eksperymenty laboratoryjne dodatkowo potwierdzają, że napromieniowanie promieniami kosmicznymi może tworzyć takie bogate w związki organiczne skorupy. Hipoteza ta jest szeroko akceptowana w środowisku naukowym jako najbardziej sensowne wyjaśnienie przetrwania komety. |
| 08.03.2026 |
"Przy odpowiednio dużych odległościach, jeśli postawilibyśmy jednego obserwatora na przykład przy ziemi, a drugiego poza horyzontem widzialnego wszechświata, oddaliliby się oni względem siebie szybciej niż światło, będąc niejako ciągniętymi przez pęczniejącą przestrzeń.
"
Inne
|
Inne | Nieokreślony | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie jest zgodne z obecnym naukowym rozumieniem ekspansji Wszechświata. Zgodnie z prawem Hubble'a, galaktyki oddalają się od siebie z prędkością proporcjonalną do ich odległości. Dla wystarczająco odległych obiektów, prędkość recesji, wynikająca z rozszerzania się samej przestrzeni, może przekroczyć prędkość światła. Nie narusza to szczególnej teorii względności, która ogranicza prędkość obiektów poruszających się *przez* przestrzeń, a nie rozszerzanie się *samej* przestrzeni. Obserwacje potwierdzają istnienie galaktyk, które oddalają się od nas z prędkościami nadświetlnymi. |
| 06.03.2026 |
"Autorzy omawianej pracy sugerują, że ciemna materia jeśli składa się z fermionów tylko ciemnych, no to może robić dokładnie to samo. Może tworzyć w Centrum Galaktyki gigantyczną kulę, taki gęsty rdzeń, który stabilizowany jest przez ciśnienie degeneracji tylko w tym przypadku tych tajemniczych ciemnych cząstek.
"
Inne
|
Inne | Długi horyzont | ➡ Średnia | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska, że autorzy sugerują możliwość tworzenia przez ciemną materię składającą się z fermionów gęstego rdzenia w Centrum Galaktyki, stabilizowanego ciśnieniem degeneracji, jest potwierdzone przez aktualne badania naukowe. W lutym 2026 roku opublikowano prace, które proponują właśnie taki scenariusz jako alternatywę dla supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej. Badania te sugerują, że obiekt złożony z fermionowej ciemnej materii mógłby naśladować efekty grawitacyjne czarnej dziury i wyjaśniać obserwowane zjawiska, takie jak orbity gwiazd S i obiektów G. |
| 03.03.2026 |
"I tutaj widać bardzo mocno, że on będzie próbował skupić się jako agencja na tych celach naukowych bardziej, a wszystko co jest tylko możliwe do oddania przemysłowi prywatnemu, kosmicznemu przemysłowi prywatnemu, czyli strzelanie satelit, podróże na niską orbitę okołoziemską, obsługę stacji orbitalnych, same stacje orbitalne, co też jest ciekawe, będą chcieli po prostu jak najbardziej oddawać w ręce prywatnego sektora.
"
Polityka
|
Polityka | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone przez liczne źródła. Jared Isaacman, jako Administrator NASA od grudnia 2025 roku, wielokrotnie podkreślał zamiar skupienia agencji na celach naukowych i eksploracyjnych, jednocześnie delegując zadania związane z niską orbitą okołoziemską (LEO), takie jak wystrzeliwanie satelitów, podróże na LEO i obsługę stacji orbitalnych, sektorowi prywatnemu. Jego wizja obejmuje „nową Złotą Erę Nauki i Odkryć” oraz przekształcenie NASA z modelu zależnego od podatników na gospodarkę kosmiczną napędzaną przez sektor komercyjny. NASA aktywnie dąży do zastąpienia Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) komercyjnymi stacjami orbitalnymi po 2030 roku i współpracuje z prywatnymi firmami w celu rozwoju infrastruktury LEO. |
| 25.02.2026 |
"Producenci odnotowują w tym segmencie drastyczne wzrosty zysków. Analitycy oceniają, że cały rynek komponentów i urządzeń opartych na prądzie stałym powiększy się dwukrotnie na przestrzeni zaledwie najbliższej dekady. A równolegle notujemy też w tym sektorze wzrost nakładów na rządowe zapomogi, jakieś różnego rodzaju programy i silne zainteresowanie globalnego przemysłu.
"
Gospodarka
|
Gospodarka | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 80% | Twierdzenie Piotra Koska jest w dużej mierze potwierdzone przez dostępne dane i prognozy. Analitycy przewidują znaczący wzrost rynku komponentów i urządzeń opartych na prądzie stałym. Raport IDTechEx prognozuje, że rynek elektroniki mocy (kluczowy segment) wzrośnie do 65,2 mld USD do 2036 roku, co oznacza roczny wzrost na poziomie 10% (CAGR) i jest wartością znacznie przekraczającą dwukrotne powiększenie. Podobnie, polski rynek centrów danych, intensywnie wykorzystujący technologię DC, ma niemal potroić swoją moc w latach 2024-2030. Istnieją również dowody na wzrost nakładów na rządowe programy i silne zainteresowanie przemysłu. Program Horyzont Europa przeznacza znaczne środki na technologie energetyczne, w tym te związane z sieciami. Polskie Sieci Elektroenergetyczne planują inwestycje w połączenia HVDC, co świadczy o rosnącym znaczeniu prądu stałego w infrastrukturze energetycznej. Branża globalna aktywnie rozwija technologię prądu s |
| 02.02.2026 |
"Planowany jest detektor kosmiczny, gdzie będziemy mieli ramiona może mniej dokładne, ale dużo, dużo dłuższe I tutaj będzie można detekować fale yyy już takie zmienne w zakresie sekund czy wręcz minut.
"
Technologia
|
Technologia | Średni horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 100% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Istnieje planowany kosmiczny detektor fal grawitacyjnych o nazwie LISA (Laser Interferometer Space Antenna), będący wspólną misją ESA i NASA. Misja LISA została przyjęta w styczniu 2024 roku, a jej budowa ma rozpocząć się w 2025 roku, z planowanym startem w 2035 roku. Detektor będzie składał się z trzech satelitów tworzących trójkąt z ramionami o długości 2,5 miliona kilometrów. LISA jest projektowana do wykrywania fal grawitacyjnych w zakresie częstotliwości od 0,1 mHz do 1 Hz, co odpowiada okresom od sekund do minut, co jest zgodne z opisem. |
| 10.06.2026 |
"Teleskop nazwany imieniem odkrywczyni tego zjawiska ma za zadanie precyzyjnie zmapować to niewidzialne oddziaływanie, ale w skali całego wszechświata tego widocznego oczywiście.
"
Technologia
|
Technologia | Długi horyzont | ⬆ Wysoka | ✓ Spełniła się | 90% | Twierdzenie Piotra Koska jest potwierdzone. Obserwatorium Very C. Rubin (dawniej Large Synoptic Survey Telescope - LSST) ma za zadanie mapowanie ciemnej materii i ciemnej energii w skali całego widocznego wszechświata. Jego głównym celem jest badanie natury ciemnej energii i ciemnej materii poprzez pomiar rozkładu galaktyk i słabego soczewkowania grawitacyjnego w dużej części nieba. |