…Zaledwie 5 lat później, w 1914 roku, Beno Gutenberg dokonał kolejnego przełomu. zaobserwował, że fale S całkowicie blokowane na ogromnym obszarze po przeciwnej stronie globu względem epicentrum trzęsienia. Był to niezaprzeczalny fizyczny dowód, że Ziemia posiada gigantyczne płynne jądro zewnętrzne. Jednak dopiero w 1936 roku duńska geofizyczka Ingele Lechman analizując subtelne anomalne echa falpe w strefach cienia udowodniła, że wewnątrz tego płynnego oceanu żelaza znajduje się coś jeszcze. wykazała, że głęboko w środku istnieje gęste, odbijające fale jądro wewnętrzne, które powszechnie uznano za całkowicie solidne i skrystalizowane. No i ten klasyczny podręcznikowy model przez dekady spisywał się bez zarzutu, dopóki nasze instrumenty pomiarowe nie stały się jeszcze bardziej czułe. Wtedy na jaw wyszły anomalie, które wprawiły naukowców w osłubienie, te klasyczne drapanie się po głowach. Okazało się, że fale P podróżują przez jądro wewnętrzne znacznie szybciej. wzdłuż osi polar…