Piotr Kosek

Data	Przepowiednia	Temat	Horyzont	Stanowczość	Werdykt	Pewność AI	Dowód
13.02.2026	"Wchodzimy wę obserwatorium Very Rubin i to będzie prawdziwy game changer, bo właśnie uruchamiamy teleskop z największą matrycą cyfrową w historii ludzkości, 3,2 gigapikela. Ten potwór nie będzie patrzył w jeden punkt, tylko skanował całe niebo, bez przerwy tworząc film poklatkowy z istnienia wszechświata. Program LSST, czyli Legacy Survey of Space and Time, będzie generował 20 TB danych każdej nocy. Mike Brown powiedział wprost: "Gdyby ktoś dał mu walizkę pieniędzy i kazał znaleźć dziewiątą planetę, to zbudowałby właśnie coś takiego jak teleskop Ver Rubin. To urządzenie jest w stanie wyłapać obiekty o rzędy wielkości ciemniejsze niż cokolwiek, czym dysponowaliśmy do tej pory. Naukowcy szacują, że liczba znanych obiektów w układzie słonecznym wzrośnie dzięki niemu nawet stukrotnie. Jeśli planeta numer 9 tam jest, to Vera Rubin ją znajdzie. Jeśli to dysk ZM, to Vera Rubin zobaczy jego strukturę. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Większość technicznych aspektów twierdzenia Piotra Koska dotyczących Obserwatorium Very C. Rubin i programu LSST jest potwierdzona przez liczne źródła. Obserwatorium posiada największą cyfrową kamerę o rozdzielczości 3,2 gigapiksela. Będzie skanować całe południowe niebo co kilka nocy, tworząc dziesięcioletni zapis poklatkowy wszechświata. Program LSST ma generować około 20 TB danych każdej nocy. Obserwatorium jest również niezwykle czułe i oczekuje się, że wykryje obiekty znacznie ciemniejsze niż dotychczas. Cytat Mike'a Browna jest również potwierdzony, gdzie stwierdził, że zbudowałby coś takiego jak Obserwatorium Very Rubin, aby znaleźć Planetę Dziewiątą. Naukowcy szacują, że liczba znanych obiektów w Układzie Słonecznym wzrośnie dzięki niemu nawet stukrotnie, a niektóre źródła podają wzrost od 5 do 10 razy dla obiektów Pasa Kuipera, a inne nawet 100 razy dla wszystkich obiektów. Obserwatorium rozpoczęło fazę operacyjną pod koniec 20
14.06.2026	"Jeśli ci przyszli badacze nie odziedziczą po nas prehistorycznych archiwalnych zapisów, będą głęboko i naukowo przekonani, że ich galaktyka to cały wszechświat, samotna jedyna wyspa w martwej, wiecznej i nieskończonej ciemności. " Katastrofy	Katastrofy	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie Piotra Koska jest scenariuszem warunkowym dotyczącym przyszłych badaczy i ich zrozumienia wszechświata. Warunek („Jeśli ci przyszli badacze nie odziedziczą po nas prehistorycznych archiwalnych zapisów”) odnosi się do bardzo odległej przyszłości, w której nasze obecne zapisy stałyby się „prehistoryczne”. Ponieważ warunek ten jeszcze nie nastąpił i nie można go zweryfikować w obecnym czasie, a horyzont czasowy jest określony jako „długi”, werdykt musi być „pending” zgodnie z instrukcjami dla scenariuszy warunkowych. Ostateczny termin rozstrzygnięcia został oszacowany na bardzo odległą przyszłość, aby odzwierciedlić skalę czasową, w której nasze zapisy mogłyby zostać uznane za prehistoryczne.
12.06.2026	"W połączeniu z danymi z nowo wysłanego kosmicznego satelity Euklit, naukowcy spodziewają się odkryć tysiące nowych zsoczewkowanych grawitacyjnie kwazarów oraz setki rzadkich zsoczewkowanych supernowych. A taka baza statystyczna pozwoli zbić błąd pomiarowy stałej Habla do poziomu poniżej 1%. " Inne	Inne	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Misja Euclid ma na celu badanie ciemnej energii i ciemnej materii, wykorzystując soczewkowanie grawitacyjne. Oczekuje się, że dzięki wysokiej rozdzielczości i szerokiemu zakresowi obserwacji, Euclid odkryje dużą liczbę silnych soczewek grawitacyjnych, w tym tysiące supernowych i setki zsoczewkowanych kwazarów. Literatura naukowa wskazuje, że silne soczewkowanie zmiennych źródeł, takich jak kwazary i supernowe, może stanowić niezależną metodę pomiaru stałej Hubble'a. Przewiduje się również, że precyzja pomiaru stałej Hubble'a na poziomie poniżej 1% z próbek zsoczewkowanych kwazarów jest osiągalna w ciągu najbliższej dekady. Misja jest w toku, a pełne dane kosmologiczne mają być udostępniane od połowy 2027 roku. Przewidywany termin rozstrzygnięcia twierdzenia (2036-12-31) mieści się w tym okresie. Zatem twierdzenie jest zgodne z celami naukowymi i przewidywanymi wynikami misji Euclid, ale rezultaty nie zostały jeszcze w pełni osiągnięte.
10.06.2026	"Szacuje się, że w ciągu najbliższych kilku lat to jedno urządzenie wykryje miliony nowych nieznanych dotąd asteroid. przebije pod tym względem łączny dorobek całej ludzkości z ostatnich 200 lat. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Piotr Kosek prognozuje, że Obserwatorium Very C. Rubin wykryje miliony nowych asteroid w ciągu kilku lat, przewyższając łączny dorobek ludzkości z ostatnich 200 lat. Zgodnie z przewidywaniami naukowymi, Obserwatorium Very C. Rubin (dawniej LSST) ma odkryć ponad 5 milionów asteroid w ciągu 10-letniego przeglądu nieba (LSST), który rozpocznie się w połowie 2026 roku. Szacuje się, że już w pierwszym roku działania obserwatorium odkryje 1 milion nieznanych asteroid, co odpowiada liczbie udokumentowanej w ciągu poprzednich 200 lat historii ludzkości. Obecnie znanych jest około 1,4-1,5 miliona asteroid. Wczesne obserwacje Rubin Observatory już zaowocowały odkryciem ponad 11 000 nowych asteroid. Ponieważ pełny okres działania obserwatorium i osiągnięcie prognozowanej liczby odkryć jeszcze trwa (do 2031-12-31), twierdzenie pozostaje w fazie oczekiwania na rozstrzygnięcie. Jednakże, dostępne dane i prognozy naukowe silnie wspierają prawdopodobie
21.05.2026	"Po dotarciu na miejsce w sierpniu 2029 roku wejdzie na orbitę wokół asteroidy Psychę, która prawdopodobnie jest częściowym jądrem Planetozymala, budulca wczesnej planety poprzez serię orbit kołowych, które stopniowo obniżą się i i rosną wokół psychę. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Misja NASA Psyche ma dotrzeć do asteroidy Psyche w sierpniu 2029 roku i wejść na orbitę. Planowane jest stopniowe obniżanie orbity w celu zbierania danych. Asteroida Psyche jest uważana za potencjalne odsłonięte jądro protoplanety. Ponieważ data dotarcia i wejścia na orbitę jeszcze nie nastąpiła, twierdzenie jest obecnie w trakcie weryfikacji.
13.05.2026	"Rakieta Falcon 9 wystartowała w styczniu 2025 roku. Spełniła swoją misję, ale teraz grawitacja ostatecznie upomniała się o swoje. 5 sierpnia 2026 roku o godzinie 9:44 naszego czasu ta podróż drugiego stopnia dobiegnie końca. Gwałtownie. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska, że drugi stopień rakiety Falcon 9 wystrzelonej w styczniu 2025 roku uderzy w Księżyc 5 sierpnia 2026 roku o godzinie 9:44 czasu polskiego, jest obecnie w statusie "oczekujące". Wiele źródeł, w tym astronom Bill Gray z Project Pluto, potwierdza, że górny stopień rakiety Falcon 9, która wystartowała 15 stycznia 2025 roku z misją Blue Ghost 1, ma uderzyć w Księżyc 5 sierpnia 2026 roku około godziny 06:44 UTC (co odpowiada 08:44 czasu polskiego). Różnica w podanej godzinie (9:44 vs 8:44 czasu polskiego) jest niewielka, a data i obiekt są zgodne. Zdarzenie to jest wynikiem trajektorii obiektu po zakończeniu misji, co jest zgodne z opisem "grawitacja ostatecznie upomniała się o swoje".
07.05.2026	"Japonia szykuje przełomową misję Start w 2026 roku. Też bardzo ciekawa moi drodzy rzecz, bo celem będzie pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na ziemię. Wizualizacja misji Martian Moons Exploration MMX. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie jest potwierdzone przez liczne źródła. Japońska agencja kosmiczna JAXA planuje misję Martian Moons eXploration (MMX) z celem pobrania próbek z księżyca Marsa, Fobosa, i dostarczenia ich na Ziemię. Start misji jest zaplanowany na rok fiskalny 2026, z konkretnymi datami w listopadzie lub grudniu 2026 roku. Ponieważ rok 2026 jeszcze się nie zakończył, a start misji jest przewidziany na jego drugą połowę, werdykt to "pending".
07.05.2026	"Zgodnie z aktualnym harmonogramem Sonda MMX dotrze w okolice Marsa w 27 roku i rozpocznie szczegółowe badania jego dwóch księżyców, Fobosa i Dajmosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok. Naukowcy chcą pobrać z niego około 10 g materiału i przetransportować na Ziemię. Powrót próbek na naszą planetę przypadnie wtedy na 2030 piwzy rok. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z aktualnym harmonogramem misji MMX (Martian Moons eXploration). Misja ma wystartować w 2026 roku, dotrzeć w okolice Marsa w 2027 roku i rozpocząć szczegółowe badania jego księżyców, Fobosa i Deimosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok, a celem jest pobranie co najmniej 10 gramów materiału. Powrót próbek na Ziemię przewidziany jest na 2031 rok. Ponieważ daty rozstrzygnięcia twierdzenia jeszcze nie nastąpiły, werdykt to 'pending'.
07.05.2026	"Japonia szykuje przełomową misję Start w 2026 roku. Też bardzo ciekawa moi drodzy rzecz, bo celem będzie pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na ziemię. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie Piotra Koska o japońskiej misji „Start” w 2026 roku, mającej na celu pobranie próbek z Fobosa i dostarczenie ich na Ziemię, jest w dużej mierze potwierdzone. Japońska Agencja Kosmiczna (JAXA) faktycznie przygotowuje misję Martian Moons eXploration (MMX), której start zaplanowano na listopad lub grudzień 2026 roku. Głównym celem misji MMX jest pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na Ziemię, co ma nastąpić w 2031 roku. Nazwa „Start” w twierdzeniu autora wydaje się być ogólnym określeniem, podczas gdy właściwa nazwa misji to MMX. Ponieważ start misji jest przewidziany na koniec 2026 roku, twierdzenie jest obecnie w toku.
07.05.2026	"Sonda MMX dotrze w okolice Marsa w 27 roku i rozpocznie szczegółowe badania jego dwóch księżyców, Fobosa i Dajmosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok. Naukowcy chcą pobrać z niego około 10 g materiału i przetransportować na Ziemię. Powrót próbek na naszą planetę przypadnie wtedy na 2030 piwzy rok. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z publicznie dostępnym harmonogramem misji JAXA MMX. Sonda ma dotrzeć w okolice Marsa w 2027 roku, rozpocząć szczegółowe badania Fobosa i Deimosa, wylądować na Fobosie w 2029 roku, pobrać około 10 g materiału i powrócić z próbkami na Ziemię w 2031 roku. Ponieważ wszystkie te wydarzenia mają nastąpić w przyszłości, werdykt to 'oczekujące'.
03.05.2026	"Jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce, to powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach, karłowatych, zwłaszcza. Dane z tego obserwatorium mogą być ostatecznym dowodem, który właściwie zamknie sprawę raz na zawsze. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie jest scenariuszem warunkowym. Warunek ("jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce") nie został jeszcze definitywnie potwierdzony, choć istnieją obiecujące wskazania (np. nadwyżka promieniowania gamma z centrum Galaktyki, zgodna z anihilacją WIMP-ów, wymagająca dalszej weryfikacji, w tym z galaktyk karłowatych). Konsekwencja ("powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach karłowatych") jest zgodna z naukowymi oczekiwaniami, ponieważ galaktyki karłowate są uważane za doskonałe cele do poszukiwania sygnałów anihilacji WIMP-ów. Obserwatorium Very Rubin jest kluczowym narzędziem w tych poszukiwaniach, zaprojektowanym do odkrywania i badania galaktyk karłowatych oraz rozkładu ciemnej materii, i ma dostarczyć krytycznych danych. Ponieważ obserwatorium rozpoczęło działalność naukową niedawno (koniec 2025/początek 2026), a przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2036 rok, pełne dane i ich analiza, które mogł
24.04.2026	"Helikoptery Skyfall mają pełnić rolę zaawansowanych zwiadowców pierwszej linii. Przemierzając z dużą prędkością rozległe tereny będą systematycznie mapować i szczegółowo charakteryzować głębokie podpowierzchniowe złoża lodu. Otrzymamy dokładne dane na temat skali tych zjawisk. No bo wiemy, że ten lód się znajduje pod regolitem, tylko nie wiemy w jakich ilościach. Będziemy mogli określić ich precyzyjną głębokość, no i objętość też. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z publicznie dostępnymi informacjami na temat misji NASA Skyfall. Helikoptery Skyfall mają zostać wysłane na Marsa w grudniu 2028 roku, aby mapować podpowierzchniowe złoża lodu wodnego, określając ich lokalizację, rozmiar i głębokość za pomocą kamer i georadarów. Ponieważ misja jest planowana, ale jeszcze nie została uruchomiona, a przewidywany termin rozstrzygnięcia (31.12.2028) jeszcze nie minął, werdykt to 'pending'.
13.02.2026	"Mamy model matematyczny, który wręcz krzyczy, że bez dziewiątej planety nasz układ nie ma sensu. I wreszcie mamy narzędzia, które w ciągu najbliższych lat ostatecznie zweryfikują te hipotezy. " Inne	Inne	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	0%	Twierdzenie Piotra Koska jest w trakcie weryfikacji. Istnieją silne dowody matematyczne, takie jak grupowanie orbit obiektów transneptunowych, które skłoniły naukowców do wysunięcia hipotezy o istnieniu Dziewiątej Planety, a jej główni propagatorzy twierdzą, że bez niej układ słoneczny traci sens. Jednakże, istnieją również alternatywne hipotezy i matematyczne argumenty podważające jej istnienie. Kluczowe narzędzie, Obserwatorium Very Rubin, rozpoczęło działalność na początku 2026 roku i ma wysokie szanse na wykrycie planety w ciągu pierwszych 1-2 lat swojej 10-letniej misji, co mieści się w przewidywanym terminie rozstrzygnięcia do końca 2029 roku. Obecnie planeta nie została jeszcze oficjalnie znaleziona ani potwierdzona, a nowe odkrycia, takie jak sednoid 2023 KQ14, wprowadzają dodatkowe komplikacje do istniejących dowodów.
09.02.2026	"Ilość informacji, które to na dzień dzisiejszy, które SKA będzie generować jako ten wrzut do internetu, szacuje się, że będzie około 10okrotnie większa niż cała pozostała ilość informacji krążących w internecie. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie Piotra Koska, że ilość informacji generowanych przez SKA będzie około 10-krotnie większa niż cała pozostała ilość informacji krążących w internecie, jest obecnie niemożliwe do potwierdzenia lub zaprzeczenia, ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (31.12.2026) jeszcze nie minął, a SKA nie jest w pełni operacyjne. Jednakże, na podstawie dostępnych prognoz, twierdzenie wydaje się mało prawdopodobne. Przewiduje się, że samo SKA-Low będzie generować około 5 zettabajtów (ZB) danych rocznie. Jednocześnie, szacuje się, że globalna ilość danych generowanych w internecie w 2026 roku wyniesie około 147 zettabajtów rocznie. Oznacza to, że prognozowana ilość danych z SKA stanowiłaby około 3,4% globalnego ruchu internetowego, a nie 10-krotność. Starsze źródła (z lat 2013-2020) faktycznie wspominały, że SKA może generować 10, a nawet ponad 100 razy więcej danych niż ówczesny globalny ruch internetowy, jednak od tego czasu ilość danyc
07.01.2026	"Jedną z najbardziej poszukiwanych cząstek we współczesnej fizyce jest graviton. Kwant grawitacji. Dlaczego szukanie go jest tak istotne? Bo jeśli udałoby się nam go zmierzyć, mielibyśmy w ręku niezbity dowód na to, że ogólna teoria względności Einsteina, fundament naszego rozumienia kosmosu, jest w ostatecznym rozrachunku błędna, właściwie niekompletna i musi ustąpić miejsca teorii, która nada czasoprzestrzeni cechy kwantowe. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie jest scenariuszem warunkowym. Warunek ("jeśli udałoby się nam zmierzyć grawiton") nie został spełniony, ponieważ grawitony nie zostały jeszcze wykryte. Przewidywany termin rozstrzygnięcia (2041-12-31) jeszcze nie minął. Zgodnie z instrukcjami, w takiej sytuacji werdykt to "pending". Sama konsekwencja (że detekcja grawitonu wskazywałaby na niekompletność ogólnej teorii względności i potrzebę kwantowej teorii grawitacji) jest zgodna z obecnym rozumieniem fizyki teoretycznej, choć określenie "błędna" jest zazwyczaj zastępowane przez "niekompletna" w kontekście jej ograniczeń w skali kwantowej.
10.06.2026	"Ciemna energia to robocze określenie na jakąś tajemniczą siłę, która działa jak kosmiczne antygrawitacyjne odpychanie, rozrywając przestrzeń kosmiczną w niespotykanym tempie. Nie wiemy czym ona jest, ale teleskop Very Rubin dzięki precyzyjnym pomiarom odległych galaktyk może dostarczyć najdokładniejszych w historii danych pomiarowych, które pozwolą fizykom teoretycznym na weryfikację kosmologicznych modeli, które próbują wyjaśnić to zjawisko. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z aktualnym stanem wiedzy naukowej na temat ciemnej energii i roli Obserwatorium Very Rubin. Ciemna energia jest powszechnie uznawana za tajemniczą siłę odpowiedzialną za przyspieszoną ekspansję Wszechświata, a jej natura pozostaje nieznana. Obserwatorium Very Rubin (dawniej LSST) zostało zaprojektowane specjalnie do badania ciemnej energii i ciemnej materii, mając dostarczyć najdokładniejszych w historii danych pomiarowych z miliardów galaktyk, co umożliwi weryfikację modeli kosmologicznych. Teleskop rozpoczął działalność w 2025 roku, a jego 10-letnie badanie (LSST) jest w toku, co oznacza, że dane będą zbierane i analizowane przez wiele lat, co uzasadnia werdykt 'pending'.
09.06.2026	"tego typu reaktor, jaki będzie zastosowany właśnie w tej misji Freedom 1, ma również działać na powierzchni Księżyca w ramach programu Artemis. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie Piotra Koska dotyczy typu reaktora, który ma być zastosowany w misji Freedom 1 i ma również działać na powierzchni Księżyca w ramach programu Artemis. Misja Space Reactor-1 (SR-1) Freedom, planowana na grudzień 2028 roku, ma zademonstrować jądrowy napęd elektryczny w głębokiej przestrzeni kosmicznej. NASA i Departament Energii (DOE) potwierdziły plany opracowania i wdrożenia systemu zasilania powierzchniowego opartego na rozszczepieniu jądrowym na Księżycu w ramach programu Artemis do 2030 roku. Misja SR-1 Freedom jest określana jako misja 'pathfinder', która ma 'informować i umożliwić' rozwój Lunar Reactor-1 (LR-1), systemu zasilania powierzchniowego dla bazy księżycowej. Chociaż plany i rozwój technologii są potwierdzone, faktyczne działanie tego typu reaktora na powierzchni Księżyca jest przewidziane na rok 2030, czyli po przewidywanym terminie rozstrzygnięcia (2028-12-31). Zgodnie z zasadami, jeśli okres docelowy jeszcze
19.05.2026	"ISS za chwilkę się skończy, jak to się mówi, taniec pogrzebowy zostanie odegrany pewnie na koniec tej dekady. Może troszeczkę gdzieś tam ulegnie to jeszcze przedłużeniu, ale przyszłe stacje orbitalne, komercyjne stacje orbitalne, to wszystko będzie potrzebowało zaopatrzenia. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska, że Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) zakończy działalność pod koniec tej dekady, z możliwością niewielkiego przedłużenia, oraz że przyszłe komercyjne stacje orbitalne będą wymagały zaopatrzenia, jest zgodne z obecnymi planami i informacjami. NASA i jej międzynarodowi partnerzy zobowiązali się do eksploatacji ISS do 2030 roku, z planowanym deorbitowaniem w 2030 lub 2031 roku. Istnieją również dyskusje w Kongresie USA dotyczące ewentualnego przedłużenia działalności ISS do 2032 roku, aby uniknąć luki w obecności człowieka na niskiej orbicie okołoziemskiej. Rozwój komercyjnych stacji kosmicznych, które będą wymagały zaopatrzenia, jest aktywnie wspierany przez NASA. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (koniec 2030 roku) jeszcze nie minął, werdykt to 'pending'.
19.05.2026	"Może się nagle okazać, że europejscy astronauci przestaną być mile widziane na pokładzie stacji kosmicznej. tak już tam palli ich o stację kosmiczną, ale że na przykład owszem mogą sobie gdzieś tam podróżować na przyszłe stacje kosmiczne, na komercyjne stacje kosmiczne, tylko nie będą mieli czym. " Polityka	Polityka	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie Piotra Koska dotyczy scenariusza, w którym europejscy astronauci mogą stracić dostęp do stacji kosmicznych i środków transportu do nich. Obecnie, Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) jest kluczowym partnerem w programie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), a jej udział jest potwierdzony co najmniej do 2030 roku. Jednakże, przyszłość ISS po 2030 roku jest niepewna, a Rosja ogłosiła plany wycofania się z ISS i budowy własnej stacji ROSS. Europa aktywnie dąży do zwiększenia swojej autonomii w kosmosie, w tym do rozwoju niezależnych zdolności transportu załogowego, co jest zgodne z kontekstem twierdzenia. Biorąc pod uwagę, że horyzont czasowy twierdzenia to 2035 rok, a obecne plany i rozwój sytuacji są w toku, werdykt pozostaje 'pending'.
08.05.2026	"Będziemy albo świadkami dalszej ewolucji tego niezwykłego silnika jetowego, albo widowiskowej śmierci komety, która dostarczy nam kluczowych danych o początkach wszystkiego, co w układzie słonecznym znamy. " Inne	Inne	Krótki horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska dotyczy przyszłych obserwacji komety, która ma dostarczyć kluczowych danych o początkach Układu Słonecznego, lub dalszej ewolucji jej „silnika jetowego”. Kontekst wskazuje na zainteresowanie stanem jądra komety podczas jej kolejnej wizyty, co potwierdza John Nunan z Uniwersytetu Auburn. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2028-12-31, a dzisiejsza data to 2026-06-18, wydarzenia opisane w twierdzeniu (kolejna wizyta komety, jej ewentualna „śmierć” lub ewolucja „silnika jetowego”) jeszcze nie nastąpiły lub nie zostały w pełni zaobserwowane i przeanalizowane. Brak jest informacji o tym, by warunek (kolejna wizyta komety) już wystąpił i by skutek (dostarczenie kluczowych danych lub „śmierć” komety) został już potwierdzony lub zanegowany.
03.05.2026	"Jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce, to powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach, karłowatych, zwłaszcza. Dane z tego obserwatorium mogą być ostatecznym dowodem, który właściwie zamknie sprawę raz na zawsze. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	70%	Twierdzenie Piotra Koska zakłada, że jeśli WIMP-y anihilują w naszej galaktyce, to Obserwatorium Very C. Rubin powinno wykryć podobne sygnały w galaktykach karłowatych, co mogłoby stanowić ostateczny dowód. Istnieją silne wskazania na anihilację WIMP-ów w Drodze Mlecznej (np. nadwyżka promieniowania gamma, mgła WMAP), ale nie jest to jeszcze definitywnie potwierdzone. Obserwatorium Very C. Rubin rozpoczęło pełne operacje badawcze na początku/w połowie 2026 roku i ma dostarczyć kluczowych danych dotyczących rozmieszczenia ciemnej materii w galaktykach karłowatych. Będzie to niezwykle cenne dla badań nad WIMP-ami, jednak jako teleskop optyczny nie będzie bezpośrednio wykrywać produktów anihilacji (np. promieniowania gamma). Ostateczny dowód prawdopodobnie będzie wymagał połączenia różnych metod obserwacyjnych. Ponieważ warunek wstępny (anihilacja WIMP-ów w naszej galaktyce) nie został jeszcze definitywnie potwierdzony, a dane z Obserwator
24.04.2026	"Faza druga to z kolei etap ustanowienia wczesnej infrastruktury wspierającej. No w tym czasie rozpocznie się już powtarzalne, cykliczne operacje astronautów, włączanie wielkich międzynarodowych partnerów w ramy programu. No wtedy na przykład zobaczymy w akcji wkład japońskiej agencji Jaxsa, która dostarczy zaawansowany ciśnieniowy łazik, a ten pozwoli astronautom na odbywanie wielodniowych wręcz wypraw z dala od bazy księżycowej. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska jest prognozą dotyczącą drugiej fazy planu NASA dla Księżyca, z horyzontem do końca 2031 roku. Wiele elementów twierdzenia jest zgodnych z publicznie dostępnymi planami programu Artemis. NASA planuje ustanowienie infrastruktury wspierającej, takiej jak stacja Gateway i baza księżycowa, z misjami Artemis IV (planowana na 2028) i Artemis V (planowana na koniec 2028) rozpoczynającymi budowę stałej bazy księżycowej i cykliczne operacje astronautów. Międzynarodowi partnerzy, w tym JAXA, są kluczowi dla programu Artemis. JAXA i Toyota wspólnie opracowują zaawansowany ciśnieniowy łazik o nazwie „Lunar Cruiser”, który ma umożliwić astronautom wielodniowe wyprawy (30-45 dni) z dala od bazy księżycowej. Dostarczenie łazika jest przewidywane na rok 2031 lub później. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (2031-12-31) jeszcze nie minął, a plany są w toku, werdykt to „oczekujące”.
24.04.2026	"A trzecia faza to moment kulminacyjny, ostateczne przejście od okresowych wypraw badawczych do permanentnej, stale zamieszkanej bazy księżycowej, która umożliwi przebywanie tam człowieka bez żadnych przerw 365 dni w roku. Zobaczymy wtedy lądowanie wielofunkcyjnych habitatów i masywnej aparatury do podtrzymywania życia. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	NASA publicznie przedstawiła trzyfazowy plan strategiczny mający na celu ustanowienie stałej bazy księżycowej. Trzecia faza, przewidziana na lata „2032 i później”, jest opisywana jako „Trwała Obecność Człowieka” (Sustained Human Presence), której celem są rutynowe rotacje załóg i ciągła aktywność na powierzchni, co ma uczynić życie i pracę na Księżycu rzeczywistością. Faza ta obejmuje rozmieszczenie półstałych modułów mieszkalnych z rozszerzonymi możliwościami kontroli środowiska, zasilania i podtrzymywania życia, co jest zgodne z opisem twierdzenia dotyczącym wielofunkcyjnych habitatów i masywnej aparatury do podtrzymywania życia. Przewidywany termin rozstrzygnięcia, rok 2041, mieści się w tym długoterminowym horyzoncie.
08.04.2026	"Prawdopodobnie i tak będziemy mieli pominięte pewne kroki, które miały miejsce w programie Apollo, czyli na przykład schodzenie nisko yyy na orbitę niską właśnie okołoksiężycową na rzecz tego, że w misji Artemis 3, teraz kolejnej, będziemy mieli testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej, a już Artemis 4 ma być bezpośrednio lądowaniem na powierzchni Księżyca. Także i tak w programie Artemis to idzie dość szybko właśnie dzięki tym danym i dzięki wiedzy, którą zgromadziliśmy w poprzednich misjach programu Apollo. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie Piotra Koska jest niezgodne z oficjalnymi planami NASA dla misji Artemis. Misja Artemis III ma na celu lądowanie ludzi na Księżycu, a nie testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej. Testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej nie są głównym celem Artemis III. Co więcej, Artemis IV również ma obejmować lądowanie na Księżycu, a nie być pierwszym bezpośrednim lądowaniem. Program Artemis zakłada również wejście na niską orbitę okołoksiężycową (NRHO) przed lądowaniem, co zaprzecza twierdzeniu o pominięciu tego kroku.
05.04.2026	"Piony to są nie bardzo krótko żyjące cząstki, mezony. To są mezony pi, tak, czyli zwane pionami. Układy dwóch kwark, antykwark. No właśnie o to chodzi. Więc to już swoją masę ma, że tak powiem, ładną. I przez to, że one się w tej konkretnej sytuacji anihilacji odpowiednich yy no substancji będą wytwarzać, to możesz je skierować przez dyszę na zewnątrz i w ten sposób sobie po prostu zapewnić właśnie taki no prawie że jonowy silnik, ale oparty o antymaterię bezpośrednio. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z obecną wiedzą fizyczną i teoretycznymi koncepcjami napędu antymateryjnego. Piony to mezony składające się z kwarka i antykwarka. Powstają podczas anihilacji materii i antymaterii, w szczególności proton-antyproton. Mają masę (np. naładowane piony 139.6 MeV/c²). Koncepcja wykorzystania naładowanych pionów do napędu statków kosmicznych, zwana silnikiem pionowym lub napędem strumieniowym (beam core drive), jest uznaną teoretyczną propozycją, gdzie naładowane piony mogą być kierowane przez dyszę magnetyczną w celu wytworzenia ciągu. Żywotność pionów jest bardzo krótka (nanosekundy dla naładowanych, attosekundy dla neutralnych), co stanowi wyzwanie inżynieryjne. Ponieważ technologia ta jest wciąż w fazie teoretycznej i nie została zrealizowana, a przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2041-12-31, twierdzenie pozostaje oczekujące.
03.03.2026	"Natomiast no właśnie jeżeli Starship nie dowiezie, no to w tym momencie Blue Origin prawdopodobnie będzie tym, który wyląduje jako pierwsza prywatna załogowa misja na Księżycu. Znaczy może misja nie, bo to misja będzie nie prywatna, ale rądownik będzie prywatny. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Starship HLS jest obecnie wybrane przez NASA do pierwszej załogowej misji lądowania na Księżycu (Artemis IV), planowanej na początek 2028 roku. Jednakże, rozwój Starship HLS napotyka na znaczące opóźnienia i wyzwania techniczne, zwłaszcza w zakresie tankowania na orbicie, co zostało odnotowane przez NASA Office of Inspector General i Aerospace Safety Advisory Panel. Blue Origin, ze swoim lądownikiem Blue Moon Mark 2, zostało wybrane jako drugi dostawca HLS dla misji Artemis V, planowanej na koniec 2028 roku lub 2030 rok. NASA aktywnie pracuje z oboma dostawcami, aby przyspieszyć rozwój lądowników. Misja Artemis III, zaplanowana na koniec 2027 roku, ma na celu przetestowanie obu lądowników na orbicie okołoziemskiej. Biorąc pod uwagę obecne opóźnienia Starshipa, scenariusz, w którym Blue Origin może być pierwszym prywatnym lądownikiem załogowym na Księżycu w ramach misji NASA, jest możliwy, jeśli Starship nie spełni oczekiwań w terminie.
11.02.2026	"Strangelety okazuje się mają swój unikalny podpis. Gdyby taka kwarkowa bryłka uderzyła w ziemię albo księżyc, przebiłaby się przez nie jak gorący nóż przez masło, zostawiając za sobą długi prosty tunel. Nie byłaby to zwykła dziura po meteorycie. Sejsmografy na Ziemi mogłyby zarejestrować specyficzne drgania wywołane przelotem takiego pocisku przez płaszcz naszej planety. " Inne	Inne	Nieokreślony	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie opisuje hipotetyczny scenariusz uderzenia strangeletu w Ziemię lub Księżyc. Warunek tego scenariusza, czyli uderzenie strangeletu, nie nastąpił. Zatem twierdzenie pozostaje nierozstrzygnięte (pending). Niemniej jednak, zgodnie z obecną fizyką teoretyczną, opisane efekty strangeletu (takie jak przebijanie materii jak gorący nóż przez masło, konwersja materii i wywoływanie wykrywalnej aktywności sejsmicznej) są zgodne z hipotezą materii dziwnej i jej potencjalnymi katastrofalnymi konsekwencjami.
11.02.2026	"Jeśli Stranglet trafi w gwiazdę neutronową albo białego karła, no to może zacząć oddziaływać z nią od środka, zmieniając jej strukturę. Powinniśmy więc szukać gwiazd, które są podejrzanie małe i gęste, albo białych karłów o widmie, które nie pasuje do żadnych modeli. Takie zakażone gwiazdy byłyby dowodem ostatecznym. " Inne	Inne	Nieokreślony	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska opisuje scenariusz teoretyczny w astrofizyce. Literatura naukowa potwierdza, że uderzenie strangeletu (hipotetycznej cząstki materii dziwnych kwarków) w gwiazdę neutronową mogłoby przekształcić ją w „dziwną gwiazdę”. Podobnie, istnieje koncepcja „dziwnych karłów” (białych karłów z jądrem z materii dziwnych kwarków), które miałyby inne właściwości niż zwykłe białe karły. Proponowane dowody obserwacyjne, takie jak „podejrzanie małe i gęste gwiazdy” lub „białe karły o widmie, które nie pasuje do żadnych modeli”, są zgodne z przewidywanymi cechami dziwnych gwiazd (potencjalnie mniejszych niż gwiazdy neutronowe) i dziwnych karłów (unikalne zależności masa-promień). Jednak istnienie strangeletów i dziwnych gwiazd pozostaje nieudowodnione, a do tej pory nie zaobserwowano potwierdzonych przypadków uderzeń strangeletów w gwiazdy ani wynikających z tego „zakażonych gwiazd”. Dlatego scenariusz, choć teoretycznie możliwy i
07.01.2026	"Okej, mierzymy przesunięcia luster, ale jeśli fala grawitacyjna składa się z grawitonów, to musi zachodzić jeszcze jedno zjawisko. Chodzi o wymianę energii. Fotony związki lasera powinny wymieniać energię z grawitonami w fali grawitacyjnej. " Technologia	Technologia	Nieokreślony	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska zakłada, że jeśli fale grawitacyjne składają się z grawitonów, to fotony lasera powinny wymieniać z nimi energię. Chociaż istnienie fal grawitacyjnych zostało potwierdzone eksperymentalnie, grawitony pozostają hipotetycznymi cząstkami elementarnymi, których istnienie nie zostało jeszcze dowiedzione. Wykrycie fal grawitacyjnych nie jest równoznaczne z potwierdzeniem grawitonów. Niemniej jednak, w ramach teorii grawitacji kwantowej, jeśli grawitony istnieją, przewiduje się, że będą oddziaływać z fotonami i wymieniać z nimi energię. Istnieją teoretyczne propozycje i projekty eksperymentów mających na celu wykrycie pojedynczych grawitonów poprzez obserwację takiej wymiany energii lub podobnych efektów kwantowych. Ponieważ podstawowy warunek twierdzenia (istnienie grawitonów jako składników fal grawitacyjnych) nie został jeszcze potwierdzony eksperymentalnie, scenariusz opisany przez Piotra Koska pozostaje przewidywa
09.06.2026	"udało się stworzyć orbitę na tyle stabilną, że stabilna zostanie przez najbliższe 4000, 5000 lat. " Technologia	Technologia	Długi horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska dotyczy stworzenia orbity, która pozostanie stabilna przez 4000-5000 lat. Jest to prognoza długoterminowa, której weryfikacja wymaga upływu tysięcy lat. Obecnie nie ma możliwości potwierdzenia ani zaprzeczenia tak odległej prognozie. Wyszukiwanie informacji o Piotrze Kosku i jego osiągnięciach w zakresie tworzenia tak stabilnych orbit nie przyniosło jednoznacznych wyników potwierdzających to konkretne twierdzenie w kontekście jego publicznej weryfikacji. Ze względu na horyzont czasowy, werdykt musi pozostać 'pending'.
09.06.2026	"niedotrzymanie marsjańskiego okna startowego, które przypada na 2829 sprawiłoby, że trzeba by było przesunąć ją o kolejne 26 miesięcy i tak naprawdę dopiero w 31 mógłby ten cały pojazd kosmiczny polecieć. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie Piotra Koska dotyczy scenariusza warunkowego: jeśli marsjańskie okno startowe w latach 2028/2029 zostanie niedotrzymane, to start zostanie przesunięty o 26 miesięcy, na rok 2031. Okna startowe na Marsa występują co około 26 miesięcy, co jest zgodne z podanym opóźnieniem. Następne okno po 2028/2029 faktycznie przypadałoby na około 2031 rok. Ponieważ okno startowe 2028/2029 jeszcze nie nastąpiło, warunek nie został spełniony, a zatem twierdzenie pozostaje nierozstrzygnięte.
19.05.2026	"Wskazał również, że jeśli harmonogram zostanie utrzymany, centrum mogłoby rozpocząć działalność w połowie 2027 roku. " Polityka	Polityka	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Minister finansów Andrzej Domański wielokrotnie wskazywał w wywiadach i publicznych wystąpieniach (kwiecień-maj 2026), że jeśli harmonogram zostanie utrzymany, centrum Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) w Polsce mogłoby rozpocząć działalność w połowie 2027 roku. Decyzja o lokalizacji centrum była spodziewana do końca maja 2026 roku, a szczegółowy zakres działalności ma być przedstawiony pod koniec 2026 roku. Ponieważ przewidywany termin rozpoczęcia działalności (połowa 2027) jeszcze nie minął, twierdzenie pozostaje w fazie oczekiwania na rozstrzygnięcie.
19.05.2026	"Stawka może być jednak jeszcze większa, wliczając to ewentualne wyznowienie niedawno odwołanej misji Mars Sample Return. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Misja Mars Sample Return (MSR) została poddana przeglądowi przez NASA, a jej budżet i harmonogram są obecnie redefiniowane. W kwietniu 2024 roku NASA ogłosiła, że obecna architektura misji jest zbyt kosztowna i złożona, co doprowadziło do jej restrukturyzacji. Poszukiwane są nowe, bardziej efektywne kosztowo rozwiązania, a NASA zaprosiła przemysł do składania propozycji. Ostateczna decyzja o wznowieniu misji w zmienionej formie i jej konkretny harmonogram nie zostały jeszcze podjęte, co oznacza, że warunek (wznowienie misji) nie został jeszcze spełniony, a termin rozstrzygnięcia (2028-12-31) jeszcze nie minął.
19.05.2026	"Oczekujecie, że kontakt zostanie podpisany do 1 października, czyli za niecałe 5 miesięcy. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie Piotra Koska przewiduje podpisanie kontraktu przez NASA do 1 października 2026 roku. Na dzień 18 czerwca 2026 roku, czyli przed upływem przewidywanego terminu, werdykt musi pozostać 'oczekujący'. NASA aktywnie ogłasza przetargi i przyznaje kontrakty. W maju 2026 roku NASA przyznała kontrakty na infrastrukturę Johnson Space Center oraz na łaziki i lądowniki księżycowe. Istnieje również przetarg na multimodalny transport pojazdów kosmicznych, którego rozstrzygnięcie przewidywane jest na 4. kwartał roku fiskalnego 2026 (lipiec-wrzesień 2026). Inne duże przetargi, takie jak Landsat 10 czy Lunar Enabling Infrastructure Accelerator (LEIA), mają przewidywane terminy podpisania kontraktów po 1 października 2026 roku. Brak sprecyzowania, o który konkretnie kontrakt chodzi, uniemożliwia jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie twierdzeniu w tym momencie.
15.04.2026	"inżynierowie przewidują, że każda taka księżycowa osada musiałaby posiadać w pobliżu ogromną farmę paneli słonecznych, które generowałyby moc potrzebną do pracy choćby jednego takiego reaktora. " Technologia	Technologia	Średni horyzont	➡ Średnia	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie Piotra Koska, że inżynierowie przewidują potrzebę ogromnych farm paneli słonecznych w pobliżu osad księżycowych do zasilania reaktorów, jest obecnie weryfikowalne jako 'oczekujące'. Badania i plany dotyczące baz księżycowych często wskazują na hybrydowe systemy energetyczne, łączące energię słoneczną z małymi reaktorami jądrowymi. Panele słoneczne są kluczowe dla początkowych faz i jako uzupełnienie, zwłaszcza w obszarach oświetlonych słońcem, podczas gdy reaktory zapewniają stałą moc, niezależną od cyklu dzień/noc. Nie ma jednak jednoznacznych, powszechnie przyjętych planów, które precyzowałyby, że farma słoneczna musiałaby być 'ogromna' i służyć konkretnie do zasilania 'choćby jednego takiego reaktora', co czyni to twierdzenie nieco nieprecyzyjnym, ale ogólna idea synergii źródeł energii jest potwierdzana.
08.04.2026	"Już niedługo będzie kolejna misja, która będzie poszukiwać właśnie tych miejsc. znaczy poszukiwać, wiemy gdzie są doskonale, więc będzie schodziła na tyle nisko, żeby zrobić nam przepiękne zdjęcia tego właśnie miejsca, gdzie lądowali astronauci programu Apollo. " Technologia	Technologia	Krótki horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie Piotra Koska przewiduje, że wkrótce odbędzie się kolejna misja, która zejdzie nisko nad powierzchnię Księżyca, aby wykonać szczegółowe zdjęcia miejsc lądowania astronautów programu Apollo. Przewidywany termin rozstrzygnięcia to 31 grudnia 2027 roku. Obecnie, w czerwcu 2026 roku, termin ten jeszcze nie minął. Wiele agencji kosmicznych, w tym NASA i Chiny, planuje liczne misje księżycowe w latach 2026-2027. Chińska misja Chang'e 7 (jesień 2026) będzie obejmować orbiter i lądownik/hopper zdolny do operacji na niskiej wysokości i wykonywania zdjęć. NASA w ramach pierwszej fazy programu budowy bazy księżycowej (do 2029 r.) przewiduje zwiększoną liczbę misji robotycznych i częsty dostęp do powierzchni, co prawdopodobnie będzie obejmować obrazowanie w wysokiej rozdzielczości. Chociaż żadna misja nie została ogłoszona z wyłącznym, głównym celem niskiego przelotu nad miejscami lądowania Apollo w celu wykonania „pięknych zdjęć”, jest
12.03.2026	"Kometa 3I Atlas prawdopodobnie powstała w układzie planetarnym o zupełnie innych warunkach fizycznych, takich jak niższe temperatury lub inny skład chemiczny niż ten, który wytworzył nasze komety. A żeby wywołać takie inne warunki, to wystarczy chociażby, że gwiazda jest innego typu i już będziemy mieli na różnych odległościach różne chociażby temperatury, bo mniej na przykład promieniowania będzie docierało. Albo jeżeli gwiazda jest goręcza, no to więcej na przykład takiego promieniowania może docierać. Co innego będzie przy czerwonych karłach, co innego przy żółtych, takich jak nasze słoneczko. " Technologia	Technologia	Nieokreślony	➡ Średnia	◔ Oczekuje	100%	Twierdzenie, że kometa 3I Atlas prawdopodobnie powstała w układzie planetarnym o zupełnie innych warunkach fizycznych, jest niezgodne z faktami. Kometa C/2019 Y4 (ATLAS), do której prawdopodobnie odnosi się autor, nie jest obiektem międzygwiezdnym, lecz kometą długookresową pochodzącą z Obłoku Oorta w naszym Układzie Słonecznym. Oznaczenie '3I' jest używane dla trzeciego odkrytego obiektu międzygwiezdnego, jednak do tej pory potwierdzono jedynie dwa takie obiekty: 1I/'Oumuamua i 2I/Borisov. Nie ma potwierdzonego obiektu międzygwiezdnego o nazwie '3I Atlas'. Zatem, skoro kometa C/2019 Y4 (ATLAS) nie jest obiektem międzygwiezdnym, nie mogła powstać w innym układzie planetarnym. Druga część twierdzenia, dotycząca wpływu typu gwiazdy na warunki w układzie planetarnym, jest ogólnie prawdziwa, ale nie ma zastosowania do tej konkretnej komety w kontekście jej pochodzenia spoza Układu Słonecznego.
28.01.2026	"Podczas zapadania się gwiazdy materia staje się niezwykle gorąca i gęsta. Zanim horyzont się zamknie, procesy kwantowe mogą sprawić, że gwiazda wypromieniuje swoją masę tak szybko, że horyzont nigdy nie powstanie. Gwiazda wyparuje zanim stanie się czarną dziurą. " Technologia	Technologia	Nieokreślony	➡ Średnia	◔ Oczekuje	80%	Twierdzenie opisuje hipotetyczny scenariusz w astrofizyce teoretycznej, w którym procesy kwantowe mogłyby zapobiec powstaniu horyzontu zdarzeń czarnej dziury, powodując wyparowanie gwiazdy. Jest to zgodne z niektórymi spekulatywnymi teoriami, takimi jak koncepcja "gwiazd grawastarowych" lub "ciemnych gwiazd", które proponują alternatywne scenariusze dla ostatecznego losu zapadających się gwiazd, gdzie horyzont zdarzeń nigdy się nie tworzy z powodu efektów kwantowych lub innych zjawisk fizycznych. Jednakże, nie ma obecnie empirycznych dowodów potwierdzających, że takie zjawisko faktycznie zachodzi. Pozostaje to obszarem aktywnych badań i spekulacji teoretycznych. Zatem, twierdzenie jest obecnie w fazie oczekiwania na potwierdzenie lub zaprzeczenie przez dalsze badania i obserwacje.
07.01.2026	"Jeśli gravitony istnieją, to te fale niosą ich w sobie niewyobrażalne ilości. Ale jak obecnie to mierzymy? Używamy interferometrów. " Technologia	Technologia	Nieokreślony	➡ Średnia	◔ Oczekuje	90%	Twierdzenie składa się z dwóch części. Pierwsza, warunkowa ("Jeśli gravitony istnieją, to te fale niosą ich w sobie niewyobrażalne ilości"), opiera się na istnieniu grawitonów. Grawitony są hipotetycznymi cząstkami elementarnymi, przewidywanymi przez teorie grawitacji kwantowej, ale ich istnienie nie zostało eksperymentalnie potwierdzone. Warunek ten nie jest spełniony, co sprawia, że weryfikacja tej części twierdzenia jest w toku. Druga część ("Ale jak obecnie to mierzymy? Używamy interferometrów") jest prawdziwa. Interferometry laserowe (np. LIGO, Virgo) są głównymi narzędziami do detekcji fal grawitacyjnych. Pierwsze bezpośrednie wykrycie fal grawitacyjnych w 2015 roku nastąpiło dzięki nim. Ze względu na niespełniony warunek istnienia grawitonów, ogólny werdykt to "pending".
06.01.2026	"Także y na pewno będziemy powiększać ekipę, tylko na pewno jeszcze nie teraz, bo teraz to by się nam rozsypało po prostu zwyczajnie, nie? " Inne	Inne	Średni horyzont	⬆ Wysoka	◔ Oczekuje	60%	Brak jest publicznie dostępnych informacji o powiększeniu ekipy Piotra Koska lub Astrofazy w okresie od daty wypowiedzi (2026-01-06) do chwili obecnej (2026-06-18). Twierdzenie, że powiększenie ekipy nastąpi, ale 'nie teraz', nie zostało zaprzeczone przez znalezione dane. Główna część prognozy dotycząca przyszłego powiększenia zespołu pozostaje w horyzoncie czasowym do 31 grudnia 2031 roku, co skutkuje werdyktem 'pending'.

13.02.2026

"Wchodzimy wę obserwatorium Very Rubin i to będzie prawdziwy game changer, bo właśnie uruchamiamy teleskop z największą matrycą cyfrową w historii ludzkości, 3,2 gigapikela. Ten potwór nie będzie patrzył w jeden punkt, tylko skanował całe niebo, bez przerwy tworząc film poklatkowy z istnienia wszechświata. Program LSST, czyli Legacy Survey of Space and Time, będzie generował 20 TB danych każdej nocy. Mike Brown powiedział wprost: "Gdyby ktoś dał mu walizkę pieniędzy i kazał znaleźć dziewiątą planetę, to zbudowałby właśnie coś takiego jak teleskop Ver Rubin. To urządzenie jest w stanie wyłapać obiekty o rzędy wielkości ciemniejsze niż cokolwiek, czym dysponowaliśmy do tej pory. Naukowcy szacują, że liczba znanych obiektów w układzie słonecznym wzrośnie dzięki niemu nawet stukrotnie. Jeśli planeta numer 9 tam jest, to Vera Rubin ją znajdzie. Jeśli to dysk ZM, to Vera Rubin zobaczy jego strukturę. "

Technologia

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Większość technicznych aspektów twierdzenia Piotra Koska dotyczących Obserwatorium Very C. Rubin i programu LSST jest potwierdzona przez liczne źródła. Obserwatorium posiada największą cyfrową kamerę o rozdzielczości 3,2 gigapiksela. Będzie skanować całe południowe niebo co kilka nocy, tworząc dziesięcioletni zapis poklatkowy wszechświata. Program LSST ma generować około 20 TB danych każdej nocy. Obserwatorium jest również niezwykle czułe i oczekuje się, że wykryje obiekty znacznie ciemniejsze niż dotychczas. Cytat Mike'a Browna jest również potwierdzony, gdzie stwierdził, że zbudowałby coś takiego jak Obserwatorium Very Rubin, aby znaleźć Planetę Dziewiątą. Naukowcy szacują, że liczba znanych obiektów w Układzie Słonecznym wzrośnie dzięki niemu nawet stukrotnie, a niektóre źródła podają wzrost od 5 do 10 razy dla obiektów Pasa Kuipera, a inne nawet 100 razy dla wszystkich obiektów. Obserwatorium rozpoczęło fazę operacyjną pod koniec 20

14.06.2026

"Jeśli ci przyszli badacze nie odziedziczą po nas prehistorycznych archiwalnych zapisów, będą głęboko i naukowo przekonani, że ich galaktyka to cały wszechświat, samotna jedyna wyspa w martwej, wiecznej i nieskończonej ciemności. "

Katastrofy

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie Piotra Koska jest scenariuszem warunkowym dotyczącym przyszłych badaczy i ich zrozumienia wszechświata. Warunek („Jeśli ci przyszli badacze nie odziedziczą po nas prehistorycznych archiwalnych zapisów”) odnosi się do bardzo odległej przyszłości, w której nasze obecne zapisy stałyby się „prehistoryczne”. Ponieważ warunek ten jeszcze nie nastąpił i nie można go zweryfikować w obecnym czasie, a horyzont czasowy jest określony jako „długi”, werdykt musi być „pending” zgodnie z instrukcjami dla scenariuszy warunkowych. Ostateczny termin rozstrzygnięcia został oszacowany na bardzo odległą przyszłość, aby odzwierciedlić skalę czasową, w której nasze zapisy mogłyby zostać uznane za prehistoryczne.

12.06.2026

"W połączeniu z danymi z nowo wysłanego kosmicznego satelity Euklit, naukowcy spodziewają się odkryć tysiące nowych zsoczewkowanych grawitacyjnie kwazarów oraz setki rzadkich zsoczewkowanych supernowych. A taka baza statystyczna pozwoli zbić błąd pomiarowy stałej Habla do poziomu poniżej 1%. "

Inne

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Misja Euclid ma na celu badanie ciemnej energii i ciemnej materii, wykorzystując soczewkowanie grawitacyjne. Oczekuje się, że dzięki wysokiej rozdzielczości i szerokiemu zakresowi obserwacji, Euclid odkryje dużą liczbę silnych soczewek grawitacyjnych, w tym tysiące supernowych i setki zsoczewkowanych kwazarów. Literatura naukowa wskazuje, że silne soczewkowanie zmiennych źródeł, takich jak kwazary i supernowe, może stanowić niezależną metodę pomiaru stałej Hubble'a. Przewiduje się również, że precyzja pomiaru stałej Hubble'a na poziomie poniżej 1% z próbek zsoczewkowanych kwazarów jest osiągalna w ciągu najbliższej dekady. Misja jest w toku, a pełne dane kosmologiczne mają być udostępniane od połowy 2027 roku. Przewidywany termin rozstrzygnięcia twierdzenia (2036-12-31) mieści się w tym okresie. Zatem twierdzenie jest zgodne z celami naukowymi i przewidywanymi wynikami misji Euclid, ale rezultaty nie zostały jeszcze w pełni osiągnięte.

10.06.2026

"Szacuje się, że w ciągu najbliższych kilku lat to jedno urządzenie wykryje miliony nowych nieznanych dotąd asteroid. przebije pod tym względem łączny dorobek całej ludzkości z ostatnich 200 lat. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Piotr Kosek prognozuje, że Obserwatorium Very C. Rubin wykryje miliony nowych asteroid w ciągu kilku lat, przewyższając łączny dorobek ludzkości z ostatnich 200 lat. Zgodnie z przewidywaniami naukowymi, Obserwatorium Very C. Rubin (dawniej LSST) ma odkryć ponad 5 milionów asteroid w ciągu 10-letniego przeglądu nieba (LSST), który rozpocznie się w połowie 2026 roku. Szacuje się, że już w pierwszym roku działania obserwatorium odkryje 1 milion nieznanych asteroid, co odpowiada liczbie udokumentowanej w ciągu poprzednich 200 lat historii ludzkości. Obecnie znanych jest około 1,4-1,5 miliona asteroid. Wczesne obserwacje Rubin Observatory już zaowocowały odkryciem ponad 11 000 nowych asteroid. Ponieważ pełny okres działania obserwatorium i osiągnięcie prognozowanej liczby odkryć jeszcze trwa (do 2031-12-31), twierdzenie pozostaje w fazie oczekiwania na rozstrzygnięcie. Jednakże, dostępne dane i prognozy naukowe silnie wspierają prawdopodobie

21.05.2026

"Po dotarciu na miejsce w sierpniu 2029 roku wejdzie na orbitę wokół asteroidy Psychę, która prawdopodobnie jest częściowym jądrem Planetozymala, budulca wczesnej planety poprzez serię orbit kołowych, które stopniowo obniżą się i i rosną wokół psychę. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Misja NASA Psyche ma dotrzeć do asteroidy Psyche w sierpniu 2029 roku i wejść na orbitę. Planowane jest stopniowe obniżanie orbity w celu zbierania danych. Asteroida Psyche jest uważana za potencjalne odsłonięte jądro protoplanety. Ponieważ data dotarcia i wejścia na orbitę jeszcze nie nastąpiła, twierdzenie jest obecnie w trakcie weryfikacji.

13.05.2026

"Rakieta Falcon 9 wystartowała w styczniu 2025 roku. Spełniła swoją misję, ale teraz grawitacja ostatecznie upomniała się o swoje. 5 sierpnia 2026 roku o godzinie 9:44 naszego czasu ta podróż drugiego stopnia dobiegnie końca. Gwałtownie. "

Technologia

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska, że drugi stopień rakiety Falcon 9 wystrzelonej w styczniu 2025 roku uderzy w Księżyc 5 sierpnia 2026 roku o godzinie 9:44 czasu polskiego, jest obecnie w statusie "oczekujące". Wiele źródeł, w tym astronom Bill Gray z Project Pluto, potwierdza, że górny stopień rakiety Falcon 9, która wystartowała 15 stycznia 2025 roku z misją Blue Ghost 1, ma uderzyć w Księżyc 5 sierpnia 2026 roku około godziny 06:44 UTC (co odpowiada 08:44 czasu polskiego). Różnica w podanej godzinie (9:44 vs 8:44 czasu polskiego) jest niewielka, a data i obiekt są zgodne. Zdarzenie to jest wynikiem trajektorii obiektu po zakończeniu misji, co jest zgodne z opisem "grawitacja ostatecznie upomniała się o swoje".

07.05.2026

"Japonia szykuje przełomową misję Start w 2026 roku. Też bardzo ciekawa moi drodzy rzecz, bo celem będzie pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na ziemię. Wizualizacja misji Martian Moons Exploration MMX. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie jest potwierdzone przez liczne źródła. Japońska agencja kosmiczna JAXA planuje misję Martian Moons eXploration (MMX) z celem pobrania próbek z księżyca Marsa, Fobosa, i dostarczenia ich na Ziemię. Start misji jest zaplanowany na rok fiskalny 2026, z konkretnymi datami w listopadzie lub grudniu 2026 roku. Ponieważ rok 2026 jeszcze się nie zakończył, a start misji jest przewidziany na jego drugą połowę, werdykt to "pending".

07.05.2026

"Zgodnie z aktualnym harmonogramem Sonda MMX dotrze w okolice Marsa w 27 roku i rozpocznie szczegółowe badania jego dwóch księżyców, Fobosa i Dajmosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok. Naukowcy chcą pobrać z niego około 10 g materiału i przetransportować na Ziemię. Powrót próbek na naszą planetę przypadnie wtedy na 2030 piwzy rok. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z aktualnym harmonogramem misji MMX (Martian Moons eXploration). Misja ma wystartować w 2026 roku, dotrzeć w okolice Marsa w 2027 roku i rozpocząć szczegółowe badania jego księżyców, Fobosa i Deimosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok, a celem jest pobranie co najmniej 10 gramów materiału. Powrót próbek na Ziemię przewidziany jest na 2031 rok. Ponieważ daty rozstrzygnięcia twierdzenia jeszcze nie nastąpiły, werdykt to 'pending'.

07.05.2026

"Japonia szykuje przełomową misję Start w 2026 roku. Też bardzo ciekawa moi drodzy rzecz, bo celem będzie pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na ziemię. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie Piotra Koska o japońskiej misji „Start” w 2026 roku, mającej na celu pobranie próbek z Fobosa i dostarczenie ich na Ziemię, jest w dużej mierze potwierdzone. Japońska Agencja Kosmiczna (JAXA) faktycznie przygotowuje misję Martian Moons eXploration (MMX), której start zaplanowano na listopad lub grudzień 2026 roku. Głównym celem misji MMX jest pobranie próbek z marsjańskiego księżyca Fobos i dostarczenie ich na Ziemię, co ma nastąpić w 2031 roku. Nazwa „Start” w twierdzeniu autora wydaje się być ogólnym określeniem, podczas gdy właściwa nazwa misji to MMX. Ponieważ start misji jest przewidziany na koniec 2026 roku, twierdzenie jest obecnie w toku.

07.05.2026

"Sonda MMX dotrze w okolice Marsa w 27 roku i rozpocznie szczegółowe badania jego dwóch księżyców, Fobosa i Dajmosa. Lądowanie na Fobosie planowane jest na 2029 rok. Naukowcy chcą pobrać z niego około 10 g materiału i przetransportować na Ziemię. Powrót próbek na naszą planetę przypadnie wtedy na 2030 piwzy rok. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z publicznie dostępnym harmonogramem misji JAXA MMX. Sonda ma dotrzeć w okolice Marsa w 2027 roku, rozpocząć szczegółowe badania Fobosa i Deimosa, wylądować na Fobosie w 2029 roku, pobrać około 10 g materiału i powrócić z próbkami na Ziemię w 2031 roku. Ponieważ wszystkie te wydarzenia mają nastąpić w przyszłości, werdykt to 'oczekujące'.

03.05.2026

"Jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce, to powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach, karłowatych, zwłaszcza. Dane z tego obserwatorium mogą być ostatecznym dowodem, który właściwie zamknie sprawę raz na zawsze. "

Technologia

Długi horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie jest scenariuszem warunkowym. Warunek ("jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce") nie został jeszcze definitywnie potwierdzony, choć istnieją obiecujące wskazania (np. nadwyżka promieniowania gamma z centrum Galaktyki, zgodna z anihilacją WIMP-ów, wymagająca dalszej weryfikacji, w tym z galaktyk karłowatych). Konsekwencja ("powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach karłowatych") jest zgodna z naukowymi oczekiwaniami, ponieważ galaktyki karłowate są uważane za doskonałe cele do poszukiwania sygnałów anihilacji WIMP-ów. Obserwatorium Very Rubin jest kluczowym narzędziem w tych poszukiwaniach, zaprojektowanym do odkrywania i badania galaktyk karłowatych oraz rozkładu ciemnej materii, i ma dostarczyć krytycznych danych. Ponieważ obserwatorium rozpoczęło działalność naukową niedawno (koniec 2025/początek 2026), a przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2036 rok, pełne dane i ich analiza, które mogł

24.04.2026

"Helikoptery Skyfall mają pełnić rolę zaawansowanych zwiadowców pierwszej linii. Przemierzając z dużą prędkością rozległe tereny będą systematycznie mapować i szczegółowo charakteryzować głębokie podpowierzchniowe złoża lodu. Otrzymamy dokładne dane na temat skali tych zjawisk. No bo wiemy, że ten lód się znajduje pod regolitem, tylko nie wiemy w jakich ilościach. Będziemy mogli określić ich precyzyjną głębokość, no i objętość też. "

Technologia

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z publicznie dostępnymi informacjami na temat misji NASA Skyfall. Helikoptery Skyfall mają zostać wysłane na Marsa w grudniu 2028 roku, aby mapować podpowierzchniowe złoża lodu wodnego, określając ich lokalizację, rozmiar i głębokość za pomocą kamer i georadarów. Ponieważ misja jest planowana, ale jeszcze nie została uruchomiona, a przewidywany termin rozstrzygnięcia (31.12.2028) jeszcze nie minął, werdykt to 'pending'.

13.02.2026

"Mamy model matematyczny, który wręcz krzyczy, że bez dziewiątej planety nasz układ nie ma sensu. I wreszcie mamy narzędzia, które w ciągu najbliższych lat ostatecznie zweryfikują te hipotezy. "

Inne

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

0%

Twierdzenie Piotra Koska jest w trakcie weryfikacji. Istnieją silne dowody matematyczne, takie jak grupowanie orbit obiektów transneptunowych, które skłoniły naukowców do wysunięcia hipotezy o istnieniu Dziewiątej Planety, a jej główni propagatorzy twierdzą, że bez niej układ słoneczny traci sens. Jednakże, istnieją również alternatywne hipotezy i matematyczne argumenty podważające jej istnienie. Kluczowe narzędzie, Obserwatorium Very Rubin, rozpoczęło działalność na początku 2026 roku i ma wysokie szanse na wykrycie planety w ciągu pierwszych 1-2 lat swojej 10-letniej misji, co mieści się w przewidywanym terminie rozstrzygnięcia do końca 2029 roku. Obecnie planeta nie została jeszcze oficjalnie znaleziona ani potwierdzona, a nowe odkrycia, takie jak sednoid 2023 KQ14, wprowadzają dodatkowe komplikacje do istniejących dowodów.

09.02.2026

"Ilość informacji, które to na dzień dzisiejszy, które SKA będzie generować jako ten wrzut do internetu, szacuje się, że będzie około 10okrotnie większa niż cała pozostała ilość informacji krążących w internecie. "

Technologia

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie Piotra Koska, że ilość informacji generowanych przez SKA będzie około 10-krotnie większa niż cała pozostała ilość informacji krążących w internecie, jest obecnie niemożliwe do potwierdzenia lub zaprzeczenia, ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (31.12.2026) jeszcze nie minął, a SKA nie jest w pełni operacyjne. Jednakże, na podstawie dostępnych prognoz, twierdzenie wydaje się mało prawdopodobne. Przewiduje się, że samo SKA-Low będzie generować około 5 zettabajtów (ZB) danych rocznie. Jednocześnie, szacuje się, że globalna ilość danych generowanych w internecie w 2026 roku wyniesie około 147 zettabajtów rocznie. Oznacza to, że prognozowana ilość danych z SKA stanowiłaby około 3,4% globalnego ruchu internetowego, a nie 10-krotność. Starsze źródła (z lat 2013-2020) faktycznie wspominały, że SKA może generować 10, a nawet ponad 100 razy więcej danych niż ówczesny globalny ruch internetowy, jednak od tego czasu ilość danyc

07.01.2026

"Jedną z najbardziej poszukiwanych cząstek we współczesnej fizyce jest graviton. Kwant grawitacji. Dlaczego szukanie go jest tak istotne? Bo jeśli udałoby się nam go zmierzyć, mielibyśmy w ręku niezbity dowód na to, że ogólna teoria względności Einsteina, fundament naszego rozumienia kosmosu, jest w ostatecznym rozrachunku błędna, właściwie niekompletna i musi ustąpić miejsca teorii, która nada czasoprzestrzeni cechy kwantowe. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie jest scenariuszem warunkowym. Warunek ("jeśli udałoby się nam zmierzyć grawiton") nie został spełniony, ponieważ grawitony nie zostały jeszcze wykryte. Przewidywany termin rozstrzygnięcia (2041-12-31) jeszcze nie minął. Zgodnie z instrukcjami, w takiej sytuacji werdykt to "pending". Sama konsekwencja (że detekcja grawitonu wskazywałaby na niekompletność ogólnej teorii względności i potrzebę kwantowej teorii grawitacji) jest zgodna z obecnym rozumieniem fizyki teoretycznej, choć określenie "błędna" jest zazwyczaj zastępowane przez "niekompletna" w kontekście jej ograniczeń w skali kwantowej.

10.06.2026

"Ciemna energia to robocze określenie na jakąś tajemniczą siłę, która działa jak kosmiczne antygrawitacyjne odpychanie, rozrywając przestrzeń kosmiczną w niespotykanym tempie. Nie wiemy czym ona jest, ale teleskop Very Rubin dzięki precyzyjnym pomiarom odległych galaktyk może dostarczyć najdokładniejszych w historii danych pomiarowych, które pozwolą fizykom teoretycznym na weryfikację kosmologicznych modeli, które próbują wyjaśnić to zjawisko. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z aktualnym stanem wiedzy naukowej na temat ciemnej energii i roli Obserwatorium Very Rubin. Ciemna energia jest powszechnie uznawana za tajemniczą siłę odpowiedzialną za przyspieszoną ekspansję Wszechświata, a jej natura pozostaje nieznana. Obserwatorium Very Rubin (dawniej LSST) zostało zaprojektowane specjalnie do badania ciemnej energii i ciemnej materii, mając dostarczyć najdokładniejszych w historii danych pomiarowych z miliardów galaktyk, co umożliwi weryfikację modeli kosmologicznych. Teleskop rozpoczął działalność w 2025 roku, a jego 10-letnie badanie (LSST) jest w toku, co oznacza, że dane będą zbierane i analizowane przez wiele lat, co uzasadnia werdykt 'pending'.

09.06.2026

"tego typu reaktor, jaki będzie zastosowany właśnie w tej misji Freedom 1, ma również działać na powierzchni Księżyca w ramach programu Artemis. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie Piotra Koska dotyczy typu reaktora, który ma być zastosowany w misji Freedom 1 i ma również działać na powierzchni Księżyca w ramach programu Artemis. Misja Space Reactor-1 (SR-1) Freedom, planowana na grudzień 2028 roku, ma zademonstrować jądrowy napęd elektryczny w głębokiej przestrzeni kosmicznej. NASA i Departament Energii (DOE) potwierdziły plany opracowania i wdrożenia systemu zasilania powierzchniowego opartego na rozszczepieniu jądrowym na Księżycu w ramach programu Artemis do 2030 roku. Misja SR-1 Freedom jest określana jako misja 'pathfinder', która ma 'informować i umożliwić' rozwój Lunar Reactor-1 (LR-1), systemu zasilania powierzchniowego dla bazy księżycowej. Chociaż plany i rozwój technologii są potwierdzone, faktyczne działanie tego typu reaktora na powierzchni Księżyca jest przewidziane na rok 2030, czyli po przewidywanym terminie rozstrzygnięcia (2028-12-31). Zgodnie z zasadami, jeśli okres docelowy jeszcze

19.05.2026

"ISS za chwilkę się skończy, jak to się mówi, taniec pogrzebowy zostanie odegrany pewnie na koniec tej dekady. Może troszeczkę gdzieś tam ulegnie to jeszcze przedłużeniu, ale przyszłe stacje orbitalne, komercyjne stacje orbitalne, to wszystko będzie potrzebowało zaopatrzenia. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska, że Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) zakończy działalność pod koniec tej dekady, z możliwością niewielkiego przedłużenia, oraz że przyszłe komercyjne stacje orbitalne będą wymagały zaopatrzenia, jest zgodne z obecnymi planami i informacjami. NASA i jej międzynarodowi partnerzy zobowiązali się do eksploatacji ISS do 2030 roku, z planowanym deorbitowaniem w 2030 lub 2031 roku. Istnieją również dyskusje w Kongresie USA dotyczące ewentualnego przedłużenia działalności ISS do 2032 roku, aby uniknąć luki w obecności człowieka na niskiej orbicie okołoziemskiej. Rozwój komercyjnych stacji kosmicznych, które będą wymagały zaopatrzenia, jest aktywnie wspierany przez NASA. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (koniec 2030 roku) jeszcze nie minął, werdykt to 'pending'.

19.05.2026

"Może się nagle okazać, że europejscy astronauci przestaną być mile widziane na pokładzie stacji kosmicznej. tak już tam palli ich o stację kosmiczną, ale że na przykład owszem mogą sobie gdzieś tam podróżować na przyszłe stacje kosmiczne, na komercyjne stacje kosmiczne, tylko nie będą mieli czym. "

Polityka

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie Piotra Koska dotyczy scenariusza, w którym europejscy astronauci mogą stracić dostęp do stacji kosmicznych i środków transportu do nich. Obecnie, Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) jest kluczowym partnerem w programie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), a jej udział jest potwierdzony co najmniej do 2030 roku. Jednakże, przyszłość ISS po 2030 roku jest niepewna, a Rosja ogłosiła plany wycofania się z ISS i budowy własnej stacji ROSS. Europa aktywnie dąży do zwiększenia swojej autonomii w kosmosie, w tym do rozwoju niezależnych zdolności transportu załogowego, co jest zgodne z kontekstem twierdzenia. Biorąc pod uwagę, że horyzont czasowy twierdzenia to 2035 rok, a obecne plany i rozwój sytuacji są w toku, werdykt pozostaje 'pending'.

08.05.2026

"Będziemy albo świadkami dalszej ewolucji tego niezwykłego silnika jetowego, albo widowiskowej śmierci komety, która dostarczy nam kluczowych danych o początkach wszystkiego, co w układzie słonecznym znamy. "

Inne

Krótki horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska dotyczy przyszłych obserwacji komety, która ma dostarczyć kluczowych danych o początkach Układu Słonecznego, lub dalszej ewolucji jej „silnika jetowego”. Kontekst wskazuje na zainteresowanie stanem jądra komety podczas jej kolejnej wizyty, co potwierdza John Nunan z Uniwersytetu Auburn. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2028-12-31, a dzisiejsza data to 2026-06-18, wydarzenia opisane w twierdzeniu (kolejna wizyta komety, jej ewentualna „śmierć” lub ewolucja „silnika jetowego”) jeszcze nie nastąpiły lub nie zostały w pełni zaobserwowane i przeanalizowane. Brak jest informacji o tym, by warunek (kolejna wizyta komety) już wystąpił i by skutek (dostarczenie kluczowych danych lub „śmierć” komety) został już potwierdzony lub zanegowany.

03.05.2026

"Jeśli wimpy rzeczywiście anihilują w naszej galaktyce, to powinniśmy zobaczyć podobne sygnały w sąsiednich galaktykach, karłowatych, zwłaszcza. Dane z tego obserwatorium mogą być ostatecznym dowodem, który właściwie zamknie sprawę raz na zawsze. "

Technologia

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

70%

Twierdzenie Piotra Koska zakłada, że jeśli WIMP-y anihilują w naszej galaktyce, to Obserwatorium Very C. Rubin powinno wykryć podobne sygnały w galaktykach karłowatych, co mogłoby stanowić ostateczny dowód. Istnieją silne wskazania na anihilację WIMP-ów w Drodze Mlecznej (np. nadwyżka promieniowania gamma, mgła WMAP), ale nie jest to jeszcze definitywnie potwierdzone. Obserwatorium Very C. Rubin rozpoczęło pełne operacje badawcze na początku/w połowie 2026 roku i ma dostarczyć kluczowych danych dotyczących rozmieszczenia ciemnej materii w galaktykach karłowatych. Będzie to niezwykle cenne dla badań nad WIMP-ami, jednak jako teleskop optyczny nie będzie bezpośrednio wykrywać produktów anihilacji (np. promieniowania gamma). Ostateczny dowód prawdopodobnie będzie wymagał połączenia różnych metod obserwacyjnych. Ponieważ warunek wstępny (anihilacja WIMP-ów w naszej galaktyce) nie został jeszcze definitywnie potwierdzony, a dane z Obserwator

24.04.2026

"Faza druga to z kolei etap ustanowienia wczesnej infrastruktury wspierającej. No w tym czasie rozpocznie się już powtarzalne, cykliczne operacje astronautów, włączanie wielkich międzynarodowych partnerów w ramy programu. No wtedy na przykład zobaczymy w akcji wkład japońskiej agencji Jaxsa, która dostarczy zaawansowany ciśnieniowy łazik, a ten pozwoli astronautom na odbywanie wielodniowych wręcz wypraw z dala od bazy księżycowej. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska jest prognozą dotyczącą drugiej fazy planu NASA dla Księżyca, z horyzontem do końca 2031 roku. Wiele elementów twierdzenia jest zgodnych z publicznie dostępnymi planami programu Artemis. NASA planuje ustanowienie infrastruktury wspierającej, takiej jak stacja Gateway i baza księżycowa, z misjami Artemis IV (planowana na 2028) i Artemis V (planowana na koniec 2028) rozpoczynającymi budowę stałej bazy księżycowej i cykliczne operacje astronautów. Międzynarodowi partnerzy, w tym JAXA, są kluczowi dla programu Artemis. JAXA i Toyota wspólnie opracowują zaawansowany ciśnieniowy łazik o nazwie „Lunar Cruiser”, który ma umożliwić astronautom wielodniowe wyprawy (30-45 dni) z dala od bazy księżycowej. Dostarczenie łazika jest przewidywane na rok 2031 lub później. Ponieważ przewidywany termin rozstrzygnięcia (2031-12-31) jeszcze nie minął, a plany są w toku, werdykt to „oczekujące”.

24.04.2026

"A trzecia faza to moment kulminacyjny, ostateczne przejście od okresowych wypraw badawczych do permanentnej, stale zamieszkanej bazy księżycowej, która umożliwi przebywanie tam człowieka bez żadnych przerw 365 dni w roku. Zobaczymy wtedy lądowanie wielofunkcyjnych habitatów i masywnej aparatury do podtrzymywania życia. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

NASA publicznie przedstawiła trzyfazowy plan strategiczny mający na celu ustanowienie stałej bazy księżycowej. Trzecia faza, przewidziana na lata „2032 i później”, jest opisywana jako „Trwała Obecność Człowieka” (Sustained Human Presence), której celem są rutynowe rotacje załóg i ciągła aktywność na powierzchni, co ma uczynić życie i pracę na Księżycu rzeczywistością. Faza ta obejmuje rozmieszczenie półstałych modułów mieszkalnych z rozszerzonymi możliwościami kontroli środowiska, zasilania i podtrzymywania życia, co jest zgodne z opisem twierdzenia dotyczącym wielofunkcyjnych habitatów i masywnej aparatury do podtrzymywania życia. Przewidywany termin rozstrzygnięcia, rok 2041, mieści się w tym długoterminowym horyzoncie.

08.04.2026

"Prawdopodobnie i tak będziemy mieli pominięte pewne kroki, które miały miejsce w programie Apollo, czyli na przykład schodzenie nisko yyy na orbitę niską właśnie okołoksiężycową na rzecz tego, że w misji Artemis 3, teraz kolejnej, będziemy mieli testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej, a już Artemis 4 ma być bezpośrednio lądowaniem na powierzchni Księżyca. Także i tak w programie Artemis to idzie dość szybko właśnie dzięki tym danym i dzięki wiedzy, którą zgromadziliśmy w poprzednich misjach programu Apollo. "

Technologia

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie Piotra Koska jest niezgodne z oficjalnymi planami NASA dla misji Artemis. Misja Artemis III ma na celu lądowanie ludzi na Księżycu, a nie testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej. Testy dokowania na niskiej orbicie okołoziemskiej nie są głównym celem Artemis III. Co więcej, Artemis IV również ma obejmować lądowanie na Księżycu, a nie być pierwszym bezpośrednim lądowaniem. Program Artemis zakłada również wejście na niską orbitę okołoksiężycową (NRHO) przed lądowaniem, co zaprzecza twierdzeniu o pominięciu tego kroku.

05.04.2026

"Piony to są nie bardzo krótko żyjące cząstki, mezony. To są mezony pi, tak, czyli zwane pionami. Układy dwóch kwark, antykwark. No właśnie o to chodzi. Więc to już swoją masę ma, że tak powiem, ładną. I przez to, że one się w tej konkretnej sytuacji anihilacji odpowiednich yy no substancji będą wytwarzać, to możesz je skierować przez dyszę na zewnątrz i w ten sposób sobie po prostu zapewnić właśnie taki no prawie że jonowy silnik, ale oparty o antymaterię bezpośrednio. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska jest zgodne z obecną wiedzą fizyczną i teoretycznymi koncepcjami napędu antymateryjnego. Piony to mezony składające się z kwarka i antykwarka. Powstają podczas anihilacji materii i antymaterii, w szczególności proton-antyproton. Mają masę (np. naładowane piony 139.6 MeV/c²). Koncepcja wykorzystania naładowanych pionów do napędu statków kosmicznych, zwana silnikiem pionowym lub napędem strumieniowym (beam core drive), jest uznaną teoretyczną propozycją, gdzie naładowane piony mogą być kierowane przez dyszę magnetyczną w celu wytworzenia ciągu. Żywotność pionów jest bardzo krótka (nanosekundy dla naładowanych, attosekundy dla neutralnych), co stanowi wyzwanie inżynieryjne. Ponieważ technologia ta jest wciąż w fazie teoretycznej i nie została zrealizowana, a przewidywany termin rozstrzygnięcia to 2041-12-31, twierdzenie pozostaje oczekujące.

03.03.2026

"Natomiast no właśnie jeżeli Starship nie dowiezie, no to w tym momencie Blue Origin prawdopodobnie będzie tym, który wyląduje jako pierwsza prywatna załogowa misja na Księżycu. Znaczy może misja nie, bo to misja będzie nie prywatna, ale rądownik będzie prywatny. "

Technologia

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Starship HLS jest obecnie wybrane przez NASA do pierwszej załogowej misji lądowania na Księżycu (Artemis IV), planowanej na początek 2028 roku. Jednakże, rozwój Starship HLS napotyka na znaczące opóźnienia i wyzwania techniczne, zwłaszcza w zakresie tankowania na orbicie, co zostało odnotowane przez NASA Office of Inspector General i Aerospace Safety Advisory Panel. Blue Origin, ze swoim lądownikiem Blue Moon Mark 2, zostało wybrane jako drugi dostawca HLS dla misji Artemis V, planowanej na koniec 2028 roku lub 2030 rok. NASA aktywnie pracuje z oboma dostawcami, aby przyspieszyć rozwój lądowników. Misja Artemis III, zaplanowana na koniec 2027 roku, ma na celu przetestowanie obu lądowników na orbicie okołoziemskiej. Biorąc pod uwagę obecne opóźnienia Starshipa, scenariusz, w którym Blue Origin może być pierwszym prywatnym lądownikiem załogowym na Księżycu w ramach misji NASA, jest możliwy, jeśli Starship nie spełni oczekiwań w terminie.

11.02.2026

"Strangelety okazuje się mają swój unikalny podpis. Gdyby taka kwarkowa bryłka uderzyła w ziemię albo księżyc, przebiłaby się przez nie jak gorący nóż przez masło, zostawiając za sobą długi prosty tunel. Nie byłaby to zwykła dziura po meteorycie. Sejsmografy na Ziemi mogłyby zarejestrować specyficzne drgania wywołane przelotem takiego pocisku przez płaszcz naszej planety. "

Inne

Nieokreślony

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie opisuje hipotetyczny scenariusz uderzenia strangeletu w Ziemię lub Księżyc. Warunek tego scenariusza, czyli uderzenie strangeletu, nie nastąpił. Zatem twierdzenie pozostaje nierozstrzygnięte (pending). Niemniej jednak, zgodnie z obecną fizyką teoretyczną, opisane efekty strangeletu (takie jak przebijanie materii jak gorący nóż przez masło, konwersja materii i wywoływanie wykrywalnej aktywności sejsmicznej) są zgodne z hipotezą materii dziwnej i jej potencjalnymi katastrofalnymi konsekwencjami.

11.02.2026

"Jeśli Stranglet trafi w gwiazdę neutronową albo białego karła, no to może zacząć oddziaływać z nią od środka, zmieniając jej strukturę. Powinniśmy więc szukać gwiazd, które są podejrzanie małe i gęste, albo białych karłów o widmie, które nie pasuje do żadnych modeli. Takie zakażone gwiazdy byłyby dowodem ostatecznym. "

Inne

Nieokreślony

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska opisuje scenariusz teoretyczny w astrofizyce. Literatura naukowa potwierdza, że uderzenie strangeletu (hipotetycznej cząstki materii dziwnych kwarków) w gwiazdę neutronową mogłoby przekształcić ją w „dziwną gwiazdę”. Podobnie, istnieje koncepcja „dziwnych karłów” (białych karłów z jądrem z materii dziwnych kwarków), które miałyby inne właściwości niż zwykłe białe karły. Proponowane dowody obserwacyjne, takie jak „podejrzanie małe i gęste gwiazdy” lub „białe karły o widmie, które nie pasuje do żadnych modeli”, są zgodne z przewidywanymi cechami dziwnych gwiazd (potencjalnie mniejszych niż gwiazdy neutronowe) i dziwnych karłów (unikalne zależności masa-promień). Jednak istnienie strangeletów i dziwnych gwiazd pozostaje nieudowodnione, a do tej pory nie zaobserwowano potwierdzonych przypadków uderzeń strangeletów w gwiazdy ani wynikających z tego „zakażonych gwiazd”. Dlatego scenariusz, choć teoretycznie możliwy i

07.01.2026

"Okej, mierzymy przesunięcia luster, ale jeśli fala grawitacyjna składa się z grawitonów, to musi zachodzić jeszcze jedno zjawisko. Chodzi o wymianę energii. Fotony związki lasera powinny wymieniać energię z grawitonami w fali grawitacyjnej. "

Technologia

Nieokreślony

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska zakłada, że jeśli fale grawitacyjne składają się z grawitonów, to fotony lasera powinny wymieniać z nimi energię. Chociaż istnienie fal grawitacyjnych zostało potwierdzone eksperymentalnie, grawitony pozostają hipotetycznymi cząstkami elementarnymi, których istnienie nie zostało jeszcze dowiedzione. Wykrycie fal grawitacyjnych nie jest równoznaczne z potwierdzeniem grawitonów. Niemniej jednak, w ramach teorii grawitacji kwantowej, jeśli grawitony istnieją, przewiduje się, że będą oddziaływać z fotonami i wymieniać z nimi energię. Istnieją teoretyczne propozycje i projekty eksperymentów mających na celu wykrycie pojedynczych grawitonów poprzez obserwację takiej wymiany energii lub podobnych efektów kwantowych. Ponieważ podstawowy warunek twierdzenia (istnienie grawitonów jako składników fal grawitacyjnych) nie został jeszcze potwierdzony eksperymentalnie, scenariusz opisany przez Piotra Koska pozostaje przewidywa

09.06.2026

"udało się stworzyć orbitę na tyle stabilną, że stabilna zostanie przez najbliższe 4000, 5000 lat. "

Technologia

Długi horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska dotyczy stworzenia orbity, która pozostanie stabilna przez 4000-5000 lat. Jest to prognoza długoterminowa, której weryfikacja wymaga upływu tysięcy lat. Obecnie nie ma możliwości potwierdzenia ani zaprzeczenia tak odległej prognozie. Wyszukiwanie informacji o Piotrze Kosku i jego osiągnięciach w zakresie tworzenia tak stabilnych orbit nie przyniosło jednoznacznych wyników potwierdzających to konkretne twierdzenie w kontekście jego publicznej weryfikacji. Ze względu na horyzont czasowy, werdykt musi pozostać 'pending'.

09.06.2026

"niedotrzymanie marsjańskiego okna startowego, które przypada na 2829 sprawiłoby, że trzeba by było przesunąć ją o kolejne 26 miesięcy i tak naprawdę dopiero w 31 mógłby ten cały pojazd kosmiczny polecieć. "

Technologia

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie Piotra Koska dotyczy scenariusza warunkowego: jeśli marsjańskie okno startowe w latach 2028/2029 zostanie niedotrzymane, to start zostanie przesunięty o 26 miesięcy, na rok 2031. Okna startowe na Marsa występują co około 26 miesięcy, co jest zgodne z podanym opóźnieniem. Następne okno po 2028/2029 faktycznie przypadałoby na około 2031 rok. Ponieważ okno startowe 2028/2029 jeszcze nie nastąpiło, warunek nie został spełniony, a zatem twierdzenie pozostaje nierozstrzygnięte.

19.05.2026

"Wskazał również, że jeśli harmonogram zostanie utrzymany, centrum mogłoby rozpocząć działalność w połowie 2027 roku. "

Polityka

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Minister finansów Andrzej Domański wielokrotnie wskazywał w wywiadach i publicznych wystąpieniach (kwiecień-maj 2026), że jeśli harmonogram zostanie utrzymany, centrum Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) w Polsce mogłoby rozpocząć działalność w połowie 2027 roku. Decyzja o lokalizacji centrum była spodziewana do końca maja 2026 roku, a szczegółowy zakres działalności ma być przedstawiony pod koniec 2026 roku. Ponieważ przewidywany termin rozpoczęcia działalności (połowa 2027) jeszcze nie minął, twierdzenie pozostaje w fazie oczekiwania na rozstrzygnięcie.

19.05.2026

"Stawka może być jednak jeszcze większa, wliczając to ewentualne wyznowienie niedawno odwołanej misji Mars Sample Return. "

Technologia

Krótki horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Misja Mars Sample Return (MSR) została poddana przeglądowi przez NASA, a jej budżet i harmonogram są obecnie redefiniowane. W kwietniu 2024 roku NASA ogłosiła, że obecna architektura misji jest zbyt kosztowna i złożona, co doprowadziło do jej restrukturyzacji. Poszukiwane są nowe, bardziej efektywne kosztowo rozwiązania, a NASA zaprosiła przemysł do składania propozycji. Ostateczna decyzja o wznowieniu misji w zmienionej formie i jej konkretny harmonogram nie zostały jeszcze podjęte, co oznacza, że warunek (wznowienie misji) nie został jeszcze spełniony, a termin rozstrzygnięcia (2028-12-31) jeszcze nie minął.

19.05.2026

"Oczekujecie, że kontakt zostanie podpisany do 1 października, czyli za niecałe 5 miesięcy. "

Technologia

Krótki horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie Piotra Koska przewiduje podpisanie kontraktu przez NASA do 1 października 2026 roku. Na dzień 18 czerwca 2026 roku, czyli przed upływem przewidywanego terminu, werdykt musi pozostać 'oczekujący'. NASA aktywnie ogłasza przetargi i przyznaje kontrakty. W maju 2026 roku NASA przyznała kontrakty na infrastrukturę Johnson Space Center oraz na łaziki i lądowniki księżycowe. Istnieje również przetarg na multimodalny transport pojazdów kosmicznych, którego rozstrzygnięcie przewidywane jest na 4. kwartał roku fiskalnego 2026 (lipiec-wrzesień 2026). Inne duże przetargi, takie jak Landsat 10 czy Lunar Enabling Infrastructure Accelerator (LEIA), mają przewidywane terminy podpisania kontraktów po 1 października 2026 roku. Brak sprecyzowania, o który konkretnie kontrakt chodzi, uniemożliwia jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie twierdzeniu w tym momencie.

15.04.2026

"inżynierowie przewidują, że każda taka księżycowa osada musiałaby posiadać w pobliżu ogromną farmę paneli słonecznych, które generowałyby moc potrzebną do pracy choćby jednego takiego reaktora. "

Technologia

Średni horyzont

➡ Średnia

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie Piotra Koska, że inżynierowie przewidują potrzebę ogromnych farm paneli słonecznych w pobliżu osad księżycowych do zasilania reaktorów, jest obecnie weryfikowalne jako 'oczekujące'. Badania i plany dotyczące baz księżycowych często wskazują na hybrydowe systemy energetyczne, łączące energię słoneczną z małymi reaktorami jądrowymi. Panele słoneczne są kluczowe dla początkowych faz i jako uzupełnienie, zwłaszcza w obszarach oświetlonych słońcem, podczas gdy reaktory zapewniają stałą moc, niezależną od cyklu dzień/noc. Nie ma jednak jednoznacznych, powszechnie przyjętych planów, które precyzowałyby, że farma słoneczna musiałaby być 'ogromna' i służyć konkretnie do zasilania 'choćby jednego takiego reaktora', co czyni to twierdzenie nieco nieprecyzyjnym, ale ogólna idea synergii źródeł energii jest potwierdzana.

08.04.2026

"Już niedługo będzie kolejna misja, która będzie poszukiwać właśnie tych miejsc. znaczy poszukiwać, wiemy gdzie są doskonale, więc będzie schodziła na tyle nisko, żeby zrobić nam przepiękne zdjęcia tego właśnie miejsca, gdzie lądowali astronauci programu Apollo. "

Technologia

Krótki horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie Piotra Koska przewiduje, że wkrótce odbędzie się kolejna misja, która zejdzie nisko nad powierzchnię Księżyca, aby wykonać szczegółowe zdjęcia miejsc lądowania astronautów programu Apollo. Przewidywany termin rozstrzygnięcia to 31 grudnia 2027 roku. Obecnie, w czerwcu 2026 roku, termin ten jeszcze nie minął. Wiele agencji kosmicznych, w tym NASA i Chiny, planuje liczne misje księżycowe w latach 2026-2027. Chińska misja Chang'e 7 (jesień 2026) będzie obejmować orbiter i lądownik/hopper zdolny do operacji na niskiej wysokości i wykonywania zdjęć. NASA w ramach pierwszej fazy programu budowy bazy księżycowej (do 2029 r.) przewiduje zwiększoną liczbę misji robotycznych i częsty dostęp do powierzchni, co prawdopodobnie będzie obejmować obrazowanie w wysokiej rozdzielczości. Chociaż żadna misja nie została ogłoszona z wyłącznym, głównym celem niskiego przelotu nad miejscami lądowania Apollo w celu wykonania „pięknych zdjęć”, jest

12.03.2026

"Kometa 3I Atlas prawdopodobnie powstała w układzie planetarnym o zupełnie innych warunkach fizycznych, takich jak niższe temperatury lub inny skład chemiczny niż ten, który wytworzył nasze komety. A żeby wywołać takie inne warunki, to wystarczy chociażby, że gwiazda jest innego typu i już będziemy mieli na różnych odległościach różne chociażby temperatury, bo mniej na przykład promieniowania będzie docierało. Albo jeżeli gwiazda jest goręcza, no to więcej na przykład takiego promieniowania może docierać. Co innego będzie przy czerwonych karłach, co innego przy żółtych, takich jak nasze słoneczko. "

Technologia

Nieokreślony

➡ Średnia

◔ Oczekuje

100%

Twierdzenie, że kometa 3I Atlas prawdopodobnie powstała w układzie planetarnym o zupełnie innych warunkach fizycznych, jest niezgodne z faktami. Kometa C/2019 Y4 (ATLAS), do której prawdopodobnie odnosi się autor, nie jest obiektem międzygwiezdnym, lecz kometą długookresową pochodzącą z Obłoku Oorta w naszym Układzie Słonecznym. Oznaczenie '3I' jest używane dla trzeciego odkrytego obiektu międzygwiezdnego, jednak do tej pory potwierdzono jedynie dwa takie obiekty: 1I/'Oumuamua i 2I/Borisov. Nie ma potwierdzonego obiektu międzygwiezdnego o nazwie '3I Atlas'. Zatem, skoro kometa C/2019 Y4 (ATLAS) nie jest obiektem międzygwiezdnym, nie mogła powstać w innym układzie planetarnym. Druga część twierdzenia, dotycząca wpływu typu gwiazdy na warunki w układzie planetarnym, jest ogólnie prawdziwa, ale nie ma zastosowania do tej konkretnej komety w kontekście jej pochodzenia spoza Układu Słonecznego.

28.01.2026

"Podczas zapadania się gwiazdy materia staje się niezwykle gorąca i gęsta. Zanim horyzont się zamknie, procesy kwantowe mogą sprawić, że gwiazda wypromieniuje swoją masę tak szybko, że horyzont nigdy nie powstanie. Gwiazda wyparuje zanim stanie się czarną dziurą. "

Technologia

Nieokreślony

➡ Średnia

◔ Oczekuje

80%

Twierdzenie opisuje hipotetyczny scenariusz w astrofizyce teoretycznej, w którym procesy kwantowe mogłyby zapobiec powstaniu horyzontu zdarzeń czarnej dziury, powodując wyparowanie gwiazdy. Jest to zgodne z niektórymi spekulatywnymi teoriami, takimi jak koncepcja "gwiazd grawastarowych" lub "ciemnych gwiazd", które proponują alternatywne scenariusze dla ostatecznego losu zapadających się gwiazd, gdzie horyzont zdarzeń nigdy się nie tworzy z powodu efektów kwantowych lub innych zjawisk fizycznych. Jednakże, nie ma obecnie empirycznych dowodów potwierdzających, że takie zjawisko faktycznie zachodzi. Pozostaje to obszarem aktywnych badań i spekulacji teoretycznych. Zatem, twierdzenie jest obecnie w fazie oczekiwania na potwierdzenie lub zaprzeczenie przez dalsze badania i obserwacje.

07.01.2026

"Jeśli gravitony istnieją, to te fale niosą ich w sobie niewyobrażalne ilości. Ale jak obecnie to mierzymy? Używamy interferometrów. "

Technologia

Nieokreślony

➡ Średnia

◔ Oczekuje

90%

Twierdzenie składa się z dwóch części. Pierwsza, warunkowa ("Jeśli gravitony istnieją, to te fale niosą ich w sobie niewyobrażalne ilości"), opiera się na istnieniu grawitonów. Grawitony są hipotetycznymi cząstkami elementarnymi, przewidywanymi przez teorie grawitacji kwantowej, ale ich istnienie nie zostało eksperymentalnie potwierdzone. Warunek ten nie jest spełniony, co sprawia, że weryfikacja tej części twierdzenia jest w toku. Druga część ("Ale jak obecnie to mierzymy? Używamy interferometrów") jest prawdziwa. Interferometry laserowe (np. LIGO, Virgo) są głównymi narzędziami do detekcji fal grawitacyjnych. Pierwsze bezpośrednie wykrycie fal grawitacyjnych w 2015 roku nastąpiło dzięki nim. Ze względu na niespełniony warunek istnienia grawitonów, ogólny werdykt to "pending".

06.01.2026

"Także y na pewno będziemy powiększać ekipę, tylko na pewno jeszcze nie teraz, bo teraz to by się nam rozsypało po prostu zwyczajnie, nie? "

Inne

Średni horyzont

⬆ Wysoka

◔ Oczekuje

60%

Brak jest publicznie dostępnych informacji o powiększeniu ekipy Piotra Koska lub Astrofazy w okresie od daty wypowiedzi (2026-01-06) do chwili obecnej (2026-06-18). Twierdzenie, że powiększenie ekipy nastąpi, ale 'nie teraz', nie zostało zaprzeczone przez znalezione dane. Główna część prognozy dotycząca przyszłego powiększenia zespołu pozostaje w horyzoncie czasowym do 31 grudnia 2031 roku, co skutkuje werdyktem 'pending'.

Świeżość kanału

Mecenasi tego kanału

Wiarygodność w czasie

Werdykt tygodnia