"The Holy Cross Sermons – Polish medieval sermons, probably from the late 13th or 14th century, considered the oldest prose document created in the Polish language. They were discovered by Aleksander Brückner in 1890 in the binding of a codex containing the Acts of the Apostles and the Apocalypse. Brückner noticed that parchment strips of a much older text written in Polish were used as reinforcements in the binding of the manuscript." "Wielki Aleksander Brickner, któremu zawdzięczamy odnalezienie właśnie w Petersburgu, właśnie nad Newą, najstarszego zabytku języka polskiego Kazań Świętokrzyskich. Odnalazł się w sposób, który trudno sobie dzisiaj wyobrazić czytelnikowi w bibliotece, gdzie książki są zaczypowane, teoretycznie przynajmniej, jak dowodzi niedawna gigantyczna przecież kradzież w bibliotece uniwersyteckiej w Warszawie. Otóż Aleksander Brickner Kazania Świętokrzyskie w istocie rzeczy wyprół z okładki innego średniowiecznego kodeksu. Zauważył, że kawałki pergaminu jakiegoś starego zapisanego zostały wykorzystane w turnie przez średniowiecznego introligatora. I on to po prostu wyprół."
Predictions closed
For informational purposes only. Not investment, financial, legal or tax advice. Full disclaimer
… No i zasilały znowu zbiory instytucji rosyjskich. Proszę Państwa, w tej sytuacji polscy badacze szukający materiału dla swoich studiów nad dawną wielkością Polski, nad polskim językiem, w zasadzie skazani byli do pregrenowania na wschód, przede wszystkim nad Newę. W swoich poszukiwaniach bywali uparci i niekiedy wręcz bardzo wynalazczy. Wielki Aleksander Brickner, któremu zawdzięczamy odnalezienie właśnie w Petersburgu, właśnie nad Newą, najstarszego zabytku języka polskiego Kazań Świętokrzyskich. Odnalazł się w sposób, który trudno sobie dzisiaj wyobrazić czytelnikowi w bibliotece, gdzie książki są zaczypowane, teoretycznie przynajmniej, jak dowodzi niedawna gigantyczna przecież kradzież w bibliotece uniwersyteckiej w Warszawie. Otóż Aleksander Brickner Kazania Świętokrzyskie w istocie rzeczy wyprół z okładki innego średniowiecznego kodeksu. Zauważył, że kawałki pergaminu jakiegoś starego zapisanego zostały wykorzystane w turnie przez średniowiecznego introligatora. I on to po prostu wyprół. Chwała mu za to. Zapytają się państwo, a co na to bibliotekarze. No cóż, techniki biblioteczne wtedy były nieco inne, a Aleksander Brickner cieszył się wielką estymą i wielką przyjaźnią najbardziej wpływowych osób w bibliotece imperatorskiej i w kulturze Petersburga. Było mu wolno dosyć dużo. A poza tym zadziałało coś, co bym nazwał międzynarodówk …