…Początkowo widzieliśmy ją jako czerwoną. No i to jest taka typowa barwa dla obiektów pokrytych pyłem i związkami organicznymi, podobnych do słynnej Omua chociażby. Potem dla obserwatorów z ziemi stała się zielona, ale instrumenty sąd kosmicznych patrzące w innych zakresach fal zobaczyły coś jeszcze innego. Zobaczyły błękit. Ten błękit to sygnatura fluorescencji tlenku węgla i rodników amidowych. I tu dochodzimy do sedna sprawy. Ta zmiana barw to dowód na to, że słońce zdarło z komety jej zewnętrzną czerwoną skórę. Ciepło przebiło się przez warstwę ochronną i dotarło do głębiej ukrytych lotnych lodów. I to co oglądamy teraz to nagie, błękitne, gwałtownie odgazowujące serce komety. Jednak największym zaskoczeniem nie jest woda, ale to co jej towarzyszy. Badania z kosmicznego teleskopu Jamesa Webeba oraz Mrs. Fair X ujawniły coś, co każe nam poważnie zastanowić się nad niektórymi rozdziałami w książkach dotyczących obiektów kosmicznych. Chodzi o dwutlenek węgla. W typowych kometach z naszego układu słonecznego stosunek CO2 do…